Minggu, 10 Mei 2015

Ketuhanan

1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itu tunggal, ada di mana-mana, yang menciptakan jagad raya seisinya, disembah seluruh manusia sejagad dengan caranya masing-masing)

2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran. (Tuhan ada di mana saja, di dalam dirimu juga ada, namun kamu jangan berani mengaku sebagai Tuhan)

3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan. (Tuhan itu berada jauh namun tidak ada jarak, dekat tidak bersentuhan)

4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi. (Tuhan itu abadi dan tak bisa diperumpamakan, menjadi asal dan tujuan  kehidupan)

5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran. (Tuhan itu bisa mewujud namun perwujudannya bukan Tuhan)

6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. (Tuhan berkuasa tanpa alat dan pembantu, mencipta alam dan seluruh isinya, yang tampak dan tidak tampak)

7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane. (Tuhan itu tidak membeda-bedakan (pilih kasih) kepada seluruh umat manusia)

8. Pangeran iku maha welas lan maha asih, hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran. (Tuhan Maha Belas-Kasih, bumi terpelihara berkat anugrah Tuhan)

9.  Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake. (Tuhan itu Mahakuasa, takdir ditentukan atas kehendak Tuhan, tiada yang bisa membatalkan kehendak Tuhan)

10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran. (Kehidupan  berasal dari Tuhan dan akan kembali kepada Tuhan)

11.   Pangeran iku ora sare.  (Tuhan tidak pernah tidur)

12.  Beda-beda pandumaning dumadi.  (Tuhan membagi anugrah yang berbeda-beda)

13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran. (Pasrah kepada Tuhan bukan berarti enggan bekerja, namun percaya bahwa Tuhan Menentukan)

14.  Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira. (Tuhan mencipta manusia dengan media ibumu, oleh sebab itu hormatilah ibumu)

15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. (Yang bisa menjadi utusan Tuhan bukan hanya manusia saja)

16.  Purwa madya wasana. (zaman awal/ sunyaruri, zaman tengah/ mercapada, zaman akhir/ keabadian)

17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. (Berubahnya keadaan itu atas kehendak Tuhan yang mencipta alam)

18.  Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake. (Tak ada kesaktian yang menyamai takdir Tuhan, sebab takdir itu tidak ada yang bisa membatalkan)

19.  Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan. (Bener yang menurut Tuhan itu bila tidak memiliki sifat angkara murka dan gemar membuat kesengsaraan orang lain)

20.  Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. (Kebenaran di dunia ada dua macam, yakni benar menurut Tuhan dan benar menurut penguasa)

21.  Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. (Benar menurut penguasa juga memiliki dua macam jenis yakni cocok dengan kebenaran menurut Tuhan dan tidak cocok dengan kebenaran Tuhan)

22.  Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala. (Kebenaran yang sesuai dengan kebenaran menurut Tuhan, itu berarti tuhan yang mewujud, namun bila tidak sesuai dengan kebenaran menurut Tuhan, berarti penjelmaan angkara)

23.  Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran. (Tuhan itu bukan dewa atau manusia, namun segala yang ada (dewa dan manusia) adanya berasal dari Tuhan.

24.  Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran. (Keburukan dan kebaikan merupakan satu kesatuan, semua itu sudah menjadi rumus/kehendak Tuhan)

25.  Manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran. (Manusia berasal dari zat Tuhan, maka manusia memiliki sifat-sifat Tuhan)

26.  Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. (Tidak ada yang menyerupai Tuhan,  maka janganlah melukiskan dan menggambarkan wujud tuhan)

27.  Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran. (Tuhan berkuasa tanpa perlu pembantu, maka jangan menganggap manusia menjadi wakil Tuhan di bumi)

28.  Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa. (Tuhan itu Mahakuasa, sementara itu manusia hanyalah bisa)

29.  Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa. (Tuhan mampu merubah keadaan apa saja tanpa bisa dibayangkan/perumpamakan)

30.  Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. (Tuhan mampu merusak keadaan yang tidak diperlukan lagi, dan bisa membuat keadaan baru yang diperlukan)

31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran. (Batu dan kayu adalah milik zat Tuhan, namun bukanlah Tuhan)

32.  Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran. (Di dalam manusia dapat bersemayam zat tuhan, akan tetapi jangan merasa bila manusia boleh disebut Tuhan)

33.  Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus. (Makhluk halus dan makhluk kasar/wadag semuanya berasal dari tuhan, maka dari itu jangan menyembah makhluk halus, namun juga jangan menghina makluk halus)

34.  Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. (Semua yang tampak oleh mata termasuk makhluk kasat mata, sedangkan lainnya termasuk makhluk halus)

35.  Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa. (Tuhan memenangkan manusia walaupun seperti apa manusia itu)

36.  Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau. (Tuhan memberikan pengetahuan kepada manusia tentang eksistensi makhluk halus)

37.  Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah. (Makhluk halus tidak bisa menjadi manusia bila manusia tidak punya permohonan kepada Tuhan agar makhluk halus menampakkan diri)

38.  Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran. (Siapa yang berani merubah keadaan yang terjadi, bukanlah sembarang orang, namun sebagai “utusan” tuhan)

39.  Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. (Siapa saja yang bersedia melaksanakan kebaikan dan juga mau “lelaku” prihatin, kelak akan memperoleh anugrah tuhan)

40.  Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur. (siapa yang belum paham, lalu menganggap sipat kandel itu sebagai rambu-rambu hidup, yang demikian itu sesungguhnya belum memahami bila di dunia ini ada yang mengatur)

41.  Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa. (Semua ilmu berasal dari Tuhan yang Mahakuasa)

42.  Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. (Siapa yang mengetahui adanya Tuhan, termasuk hidup dalam kesempurnaan).

Kebatinan

1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira. (Lahirnya manusia karena berkat adanya kedua orang tua)

2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)

3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.

(Makhluk halus ada empat macam, pertama ; yang bisa memerintah manusia namun bisa juga menolong manusia. Kedua; yang bisa memerintah manusia namun tidak bisa menolong manusia. Ketiga ; yang tidak bisa memerintah manusia namun bisa menolong manusia. Keempat ; yang tidak bisa memerintah anusia namun juga tak bisa diperintah manusia.

4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi. (Makhluk halus ada dua macam; yang mencelakai dan yang menolong)

5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani. (Guru Sejati bisa memberikan petunjuk mana makhluk halus yang bisa menolong dan mana yang mencelakakan)

6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansah eling.  (“Bertemu” Tuhan dapat dicapai dengan cara selalu eling)

7. Cakra manggilingan. (Kehidupan manusia akan seperti roda yang selalu berputar, kadang di bawah kadang di atas. Hukum sebab akibat dan memungkinkan terjadi penitisan)

8. Jaman iku owah gingsir. (Zaman akan selalu mengalami perubahan)

9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati. (Tuhan berada di dalam hati manusia yang baik, oleh sebab itu disebut Gusti (bagusing ati)

10.  Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran. (Siapa yang mengetahui zat Tuhan berarti mengetahui dirinya sendiri. Sedangkan bagi yang belum memahami jati dirinya sendiri maka tidak mengetahui pula zat Tuhan)

11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini. (Keadaan dunia tidaklah abadi, maka jangan mengagungkan kekayaan dan derajat pangkat, sebab bila sewaktu-waktu terjadi zaman serba berbalik tidak menderita malu)

12.  Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. (Keadaan yang ada sekarang ini tidak akan berlangsung lama pasti akan mengalami perubahan, maka dari itu janganlah lupa kepada sesama makhluk hidup ciptaan Tuhan)

13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira pribadi. Lamun sira durung mikan alamira pribadi adoh ketemune. (Bila kamu ingin mengetahui alam di zaman kelanggengan. Kamu harus memahami alam jati diri (jagad alit), bila kamu belum paham jati dirimu, maka akan sulit untuk menemukan (alam kelanggengan)

14.  Yen sira wus mikani alamira pribadi, mara sira mulanga marang wong kang durung wikan.  (Jika kamu sudah memahami jati diri, maka ajarilah orang-orang yang belum memahami)

15. Lamun sira wus mikani alamira pribadi, alam jaman kelanggengan iku cedhak tanpa senggolan, adoh tanpa wangenan. (Bila kamu sudah mengetahui sejatinya diri pribadi, tempat zaman kelanggengan itu seumpama dekat tanpa bersentuhan, jauh tanpa jarak)

16.  Lamun sira durung wikan alamira pribadi mara takono marang wong kang wus wikan.  (Bila anda belum paham jati diri pribadi, datang dan tanyakan kepada orang yang telah paham)

17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi. (Bila anda belum paham saudaramu yang sejati, carilah hingga ketemu dirimu pribadi)

18.  Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe. (“Saudara sejati” mu tidak berbeda dengan diri pribadimu, bersedia bekerja)

19.  Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.  (Pintalah Tuhan bila anda sedang menderita kesengsaraan, pujilah bila anda sedang menerima anugrah)

20.  Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut. (Bila anda sudah bisa bercakap-cakap dengan makhluk halus, pasti anda tidak akan menghina dan mencela orang yang sudah bisa bercakap-cakap dengan makhluk halus)

21.  Sing sapa nyembah lelembut iku keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.  (Siapa yang menyembah lelembut adalah tindakan keliru, sebab lelembut sesungguhnya teman mu sendiri)

22.  Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran. (Memahami tuhan berarti sudah memahami diri sendiri, jika belum memahami jati diri, mustahil akan memahami Tuhan)

23.  Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. (Siapa yang gemar merusak ketentraman orang lain, pasti akan dihukum oleh Tuhan dan dipermalukan oleh perbuatannya sendiri)

24.  Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan. (Walaupun mengalami zaman susah, namun janganlah lupa mohon ampunan kepada Tuhan, sebab Tuhan akan memberikan pertolongan)

25.  Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. (Tuhan ada di dalam diri pribadi, dapat anda ketemukan dengan cara selalu eling)

Filsafat Kemanusiaan

1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. (Giat bekerja/membantu dengan tanpa pamrih, memelihara alam semesta /mengendalikan nafsu)

2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane. (Manusia sekedar menjalani apa adanya, seumpama wayang)

3. Ati suci marganing rahayu. (Hati yang suci menjadi jalan menuju keselamatan jiwa dan raga)

4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.  (Ilmu yang sejati, membuat tenteram di hati)

5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi. (Menghayati perilaku mulia dengan budi pekerti luhur)

6. Jer basuki mawa beya. (Setiap usaha memerlukan beaya)

7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.  (Kejahatan dan kebaikan terletak di dalam diri pribadi)

8. Sing sapa lali marang kebecikaning liyan, iku kaya kewan. (Siapa yang lupa akan amal baik orang lain, bagaikan binatang)

9. Titikane aluhur, alusing solah tingkah budi bahasane lan  legawaning ati, darbe sipat berbudi bawaleksana.  (Ciri khas orang mulia yakni, perbuatan dan sikap batinnya halus , tutur kata yang santun, lapang dada, dan mempunyai sikap wibawa luhur budi pekertinya)

10.  Ngunduh wohing pakarti. (Orang dapat menerima akibat dari ulahnya sendiri)

11.   Ajining dhiri saka lathi lan budi.  (Berharganya diri pribadi tergantung ucapan dan akhlaknya)

12.  Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.  (Siapa yang mengetahui sebelum terjadi dan diakui sesama manusia, ia termasuk utusan tuhan)

13.  Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih. (Siapa yang belum paham adanya zaman keabadian, jangan mengaku menjadi orang linuwih)

14.  Tentrem iku saranane urip aneng donya.  (Ketenteraman adalah sarana menjalani kehidupan di dunia)

15. Yitna yuwana lena kena. (Eling waspdha akan selamat, yang lengah akan celaka)

16.  Ala ketara becik ketitik. (Yang jahat maupun yang baik pasti akan terungkap juga)

17. Dalane waskitha saka niteni.  (Cara agar menjadi awas, adalah berawal dari sikap cermat dan teliti)

18.  Janma tan kena kinira kinaya ngapa. (Manusia sulit diduga dan dikira)

19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara. (Bagi manusia, fakir dan malas menjadi bisa/racun, makanan yang tak bisa hancur dapat disebut sebagai bisa/racun, sebab hanya akan menimbulkan penyakit)

20.  Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan. (Racun bisa Lipan terletak di kepala, racun bisa kalajengking ada di ujung ekor, racun bisa ular hanya ada pada ular yang berbisa, namun manusia durjana racun bisanya ada di sekujur badan)

21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana. (Nyala api panasnya melebihi panas matahari, namun demikian umpama panas dilipatgandakan, masih kalah panas daripada ucapan orang durjana)

22.  Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. (Bagi orang linuwih selalu berupaya menjaga keselamatan untuk sesama, yang keluar dari niat suci diri pribadi)

23.  Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.  (Ucapan itu dapat menjadi sarana kebaikan, sebaliknya ucapan bisa pula menyebabkan kematian, kesengsaraan. Ucapan bisa menjadi penyebab menanggung malu)

24.  Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. (Penyebab orang menjadi lupa diri adalah : gemerlap hidup, harta, kehormatan, darah muda. Arak dan minuman juga membuat mabuk sementara orang. Namun bila ada orang kaya, tampan rupawan, banyak kepandaiannya, hartanya melimpah, terhormat, dan masih muda usia, namun semua itu tidak membuat lupa diri, itulah orang linuwih)

25.  Sing sapa lena bakal cilaka. (Siapa terlena akan celaka)

26.  Mulat salira, tansah eling kalawan waspada. (Jadi orang harus selalu mawas diri, eling dan waspadha)

27.  Andhap asor.  (Bersikap sopan dan santun)

28.  Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. (Seberuntungnya orang lupa diri, masih lebih beruntung orang yang eling dan waspadha)

29.  Sing sapa salah seleh. (Siapapun yang bersalah akan menanggung celaka)

30.  Nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake. (Bertanding tanpa bala bantuan)

31. Sugih ora nyimpen. (Orang kaya namun dermawan)

32.  Sekti tanpa maguru. (Sakti tanpa berguru, alias dengan menjalani laku prihatin yang panjang)

33.  Menang tanpa ngasorake. (Menang tanpa menghina)

34.  Rawe-rawe rantas malang-malang putung. (Yang mengganggu akan lebur, yang menghalangi akan hancur)

35.  Mumpung anom ngudiya laku utama. (Selagi muda berusahalah selalu berbuat baik)

36.  Yen sira dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.  (Jika kamu menerima kebaikan orang lain, tulislah di atas batu supaya tidak hilang dari ingatan. Namun bila kamu berbuat baik kepada orang lain hendaknya ditulis di atas tanah, supaya segera hilang dari ingatan)

37.  Sing sapa temen tinemu. (Siapa yang bersungguh-sungguh akan berhasil)

38.  Melik nggendhong lali. (Pamrih menyebabkan lupa diri)

39.  Kudu sentosa ing budi. (Harus selamat ke dalam jiwa)

40.  Sing prasaja. (Menjadi orang harus bersikap sabar)

41. Balilu tau pinter durung nglakoni. (Orang bodoh yang sering mempraktekan, kalah pandai dengan orang pinter namun belum pernah mempraktekan)

42.  Tumindak kanthi duga lan prayogo. (Bertindak dengan penuh hati-hati dan teliti/tidak sembrono)

43.  Percaya marang dhiri pribadi. (Bersikaplah percaya diri)

44.  Nandur kebecikan. (Tanamlah selalu kebaikan)

45.  Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik. (Manusia linuwih adalah dapat mengetahui adanya zaman keabadian tanpa harus mati lebih dulu)

46.  Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran. (Siapa yang hanya mengakui hal-hal kasat mata saja, itulah orang yang belum memahami sejatinya Tuhan)

47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. (Bila anda mendapat anugrah ilmu yang membuat banyak orang senang, janganlah kamu merasa pintar, sebab apabila Tuhan mengambil lagi ilmu yang menyebabkan anda terkenal itu, anda akan menjadi orang biasa lagi, malah lebih bermanfaat daun yang kering)


48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwih gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. (Barang siapa gemar membuat orang lain bahagia, anda akan mendapatkankan balasan yang lebih besar dari apa yang telah anda lakukan)

Selasa, 14 Mei 2013


Bismillahirrahmanirrahim 
MISTERI DAN MAKNA KEMATIAN
Oleh: Muhammad Zuhri

Kematian sebagai kemungkinan
Sebagai kemungkinan 'kematian' merupakan sesuatu yang unik dan menyimpan misteri bagi kebanyakan manusia. Akal kita hanya dapat melihatnya sebagai satu-satunya kemungkinan yang kehadirannya akan merampas semua kemungkinan yang ada.
Kaum agamawan menanggapinya dengan memanfaatkannya sebagai nasehat yang ampuh untuk memperbaiki kwalitas kehidupan penganutnya. dan menempatkannya sebagai masalah yang paling sentral di dalam ajarannya. Tak ada agama yang tidak menjanjikan kematian yang sempurna.

Kematian sebagai kenyataan

Secara substansial 'kematian' hanyalah merupakan sisi lain dari kehidupan. Bila sisi yang satu tiada, sisi yang lain tak akan muncul. Keberadaannya menjadi tak terpisahkan dari wujud kehidupan. Sehingga bisa dikatakan bahwa setiap makhluk hidup sejak sediakala telah mendukung kematiannya sendiri. Meskipun demikian 'kematian' tetap merupakan sesuatu yang ditakuti orang.
Pertanyaan yang kemudian muncul adalah: "Siapakah yang sebenarnya menyimpan misteri, kematian atau manusianya ?"
Menurut ajaran tasawuf, insanlah yang merupakan rahasia Allah (menyimpan misteri), sedang kematian hanya merupakan ‘the milestone of human life’ yang segera akan disusul oleh perjalan hidup selanjutnya (sisi rangkapannya, kematian).

Makna kematian yang lebih bermakna

Kaum Sufi memberi makna 'kematian' sebagai momen penobatan seseorang untuk menjadi raja yang sebenarnya. Dengan demikian 'kematian' menurut ajaran tasawuf bermakna sebagai saat dimana seseorang mulai melaksanakan peran ketuhanannya di muka bumi.
Kematian jasmaniah tidak dianggap sebagai kematian, karena tidak menawarkan perubahan yang bermakna bagi kehidupan. Seorang penjahat tidak akan berubah menjadi baik dengan datangnya kematian jasmaniah.
  • "Dan siapa yang buta di dunia ini, ia akan buta pula di akherat, dan bahkan lebih sesat lagi jalannya." (Q. Al-Isra' : 72)
  • Tawaran makna kematian yang lebih bermakna bagi kehidupan manusia oleh mazhab ahli tasawuf akan menjadi semakin jelas dengan adanya statemen berikut ini:
    "Bila kita hidup, Allah akan mati. Sebaliknya bila kita mati, Allah akan hidup."

    Menyaksikan Wajah Allah

    Bagi para Sufi, apa yang disebut 'kenyataan' adalah medan tempat Yang Maha Nyata menyatakan diri. Ia menyatakan Diri dalam rangka memberikan pelayanan, pengembangan dan perlindungan kepada makhluk- Nya. (Robbul-'alamin) .
    Kenyataan yang berwujud benda-benda, manusia dan peristiwa-peristiwa memiliki dua wajah yang berupa 'ciptaan' dan 'amar'. Ketika seseorang menghadapi kenyataan dan yang tampak olehnya sisi 'ciptaan'-nya, ia akan bersemangat untuk hidup, dengan berupaya mengungkapkan segala fasilitas yang tersimpan di dalamnya. Apabila yang tampak olehnya sisi 'amar'-nya (amrullah), ia akan kehilangan hak untuk menyentuhnya menurut kemauan sendiri.
  • "Sungguh, milik Allahlah ciptaan dan amar itu. Maha berkah Allah, Pengurus semesta alam" (Q.7:54.).
  • Menyaksikan 'amar' yang melatarbelakangi setiap 'ciptaan' itulah yang disebut menyaksikan Wajah Allah , yang oleh para Sufi dipandang sebagai sebuah kematian agung yang bernuansa abadi.
    • "Kemana saja engkau menghadap, disana terdapat Wajah Allah." (Q.2:115)
    Keadaan seseorang yang telah menyaksikan Wajhullah memang persis seperti keadaan orang yang telah meninggal. Ia akan tampil tanpa memertahankan martabat dan harga dirinya dan tidak pula bersandar pada apa yang telah dimilikinya dari harta, ilmu-pengetahuan, amal-perbuatan dan prestasi-prestasinya. Ia tak lagi dapat terpesona oleh apa-pun, tidak pula meminta sesuatu pun, dan bahkan tidak pernah mengadukan perihal apa pun. Akibatnya ia tak lagi jinak kepada apa dan siapa pun, karena ia telah mendapatkan Allah yang tak tertandingi oleh apa dan siapa pun..
    Saat itulah seruan Allah ini dapat dipahami: "Hamba-Ku! Taatlah lepada-Ku dalam apa yang Kuperintahkan kepadamu. Jangan mengajari-Ku dengan apa Aku memperbaikimu." (Hadits Qudsi)

    Amar Allah

    Bagaima kita bisa membaca Amar (Perintah) Allah yang kontekstual dengan sikon zaman (bukan amar yang telah dapat kita ketahui di dalam Kitab Suci) supaya kita bisa menanggapinya sebagaimana mestinya?
    Seseorang tidak akan dapat membaca amar Tuhan atau menyaksikan Wajah-Nya sebelum ia mati. Maksud kata 'mati' disini adalah telah selesai dengan masalah dirinya.Yaitu seseorang yang sudah terpanggil untuk mengurusi masalah yang lebih besar, yaitu masalah ummat dan semestanya.
    "Istirahatkan dirimu dari berupaya (untuk kepentingan diri). Karena apa yang telah ditegakkan oleh selain dirimu (Allah), tak perlu engkau bersusah-payah menegakkannya untukmu" kata Ahmad bin ‘Athoillah As-Sakandari.dalam Hikamnya yang masyhur.
  • "Wahai jiwa yang telah tenang (yang telah istirahat dari memikirkan diri sendiri). Kembalilah kalian kepada-Ku dengan rela dan direlai. Dan masuklah dalam golongan hamba-Ku (yang siap menunaikan urusan Allah di wilayah kemanajerannya) dan masuklah ke dalam surga-Ku" (Q.89:27-28).
  • Di dalam Al-Qur'an golongan tersebut disebut golongan Mutawakkilin.
  • "Dan siapa yang berserah diri kepada Allah, maka Allah cukup baginya. Sesungguhnya Allah akan menyampaikan urusan-Nya." (Q.65:3)
  • Adapun menunaikan amar Allah berbeda dengan melakukan sesuatu yang bermotif kepentingan diri atau nilai-nilai pada umumnya. Sifat amrullah itu maf'ula (pasti terlaksana) dan tidak harus lurus dengan logika atau visi moral yang berlaku. Kisah perjalanan hidup N. Ibrahim As dan keluarganya , dan kisah N. Musa As dengan Hidlir menggambarkan hal tersebut.
    Selain itu, di balik ‘kenyataan faktual’ seorang yang melaksanakan amar Allah kita dapatkan ‘kenyataan konseptual’ yang bermakna bagi kehidupan. Perilaku Nabi Ibrahim dan isterinya Hajar di dalam menghayati perintah Tuhan menjadi sebuah konsep untuk membuka hijab bashiroh kita terhadap amar Allah.(ibadah Hajji). Pengalaman aneh-aneh selama menunaikan ibadah Hajji bukanlah dari gangguan Jin, melainkan ajakan berkenalan dari Tuan Rumah lewat amar-amar-Nya yang harus direspon dengan taubat (merobah cara hidup sebagaimana yang dikehendaki –Nya)
    Itulah misteri besar yang tersimpan di dalam diri seorang hamba yang telah menemukan kematiannya.
    "Hamba-Ku! Taatlah kepada-Ku, sehingga Kujadikan di dalam diri-Mu sifat robbaniyah. Bila kau katakan pada sesuau 'jadi', maka akan menjadi" (Hadits Qudsi). Dengan idiom Qur’an perintah itu menjadi:
    • "Dan sembahlah Tuhanmu, hingga datang kepadamu keyakinan!" (Q.15:99)

    Imanensi Rahimiyah Allah

    Ketika seseorang sudah tidak lagi jinak kepada apa dan siapa pun, sifatnya akan berubah menjadi penyantun dan penuh kasih sayang kepada sesamanya. Revolusi dirinya telah selesai, kini saatnya untuk memulai peran 'robbaniyahnya' di muka bumi.
    Saat itu dirinya sudah bukan dirinya lagi, melainkan orang Tuhan (ahlullah) yang dipandu dan dilindungi oleh-Nya dimana dan kapan saja.ia berada.
    Di dalam melaksanakan amar-Nya ia tidak lagi mengharap apa pun, selain ridla-Nya. Ridla Allah di dalam Al-Qur'an selalu disimbolkan dengan surga. Padahal surga tidak akan dapat dimasuki selain oleh 'Rahim', yaitu orang yang bersifat penyantun dan penuh kasih-sayang di dalam mengembangkan semesta kehidupan./ ‘La yadkhulul jannata illa rahim’ (Al-Hadits )
    Maka tidak salah apabila seorang pelacur bersaksi di depan seekor anjing yang kehausan, seraya menyerahkan air-minum yang didapatkannya dengan susah- payah di tengah padang pasir. Dan tidak salah pula ketika ia melangkahkan kakinya menuju pintu gerbang surga.
    Ia hanya bisa menghampiri seekor anjing dengan perolehannya yang paling berarti hari itu. Habis, di depan matanya sudah tak ada lagi kemulyaan yang bisa ditemukan .
    Dan ia benar. Segala kemulyaan memang sirna, ketika Yang Maha Mulya telah datang kepadanya. Sungguh!
    Ternyata seorang pelacur pun mampu bersyahadat di depan Robbul-‘alamin dengan kerahimannya terhadap seekor anjing. Selanjutnya tinggal bagaimana ia memelihara dan mengembangkan sifat mulia yang telah ditawarkan Allah (Sang Pemilik sifat-sifat mulia) kepadanya.
    Demikianlah setiap individu memiliki caranya sendiri di dalam bermusyahadah dengan Robbul-‘alamin, sesuai dengan peran rububiyah yang diamanatkan Allah kepadanya.Ratu Bilkis yang lumpuh di depan kehebatan Sulaiman AS. mengucapkan "aslamtu ma’a sulaimana lillahi robbil-‘alamin"; para Penyihir Fir’aun yang terpesona dengan mu’jizat Musa As. mengucapkan "amanna birobbil ‘alamin"; Fir’aun ketika ditelan laut merah juga bersaksi "amantu birobbi musa wa harun" ; dan Saridin di depan Sunan Kudus dengan menjatuhkan diri dari atas pohon kelapa sehingga membuat beliau marah berat kepadanya.
    "Kuminta engkau mengucapkan syahadatain, bukan mendemonstrasikan kesaktian" kata Sunan.
    "Sumpah, saya tidak pernah belajar ilmu kesaktian. Hanya lidahku malu mengucapkan kalimat itu, karena tidak fasih. Biarlah daging, tulang dan kulitku yang bersaksi di depan Kanjeng Sunan. Silahkan memeriksanya, adakah luka-luka, balur atau kerusakan disana?" Saridin (Sirruddin) berhasil menjadi seorang Sufi yang merakyat dengan pengabdiannya yang optimal di jaman Sultan Agung Mataram.
    Sayang Fir’aun tidak memiliki kesempatan untuk mengabdikan perolehannya, karena maut segera menjemputnya. Maka rebutlah kematian sedini mungkin, sebelum ajal tiba.




    KEMATIAN

    KEMATIAN ASALAMMUALAIKUM WR WB . Hadirin yang kami muliakan KEMATIAN suatu kata yang tidak asing ditelinga kita, akan tetapi dapat menggetarkan hati setiap insan yang bernyawa, Mengapa .??? Karna kematian merupakan suatu KENISCAYAAN yang akan dialami oleh setiap makhluk yang bernyawa , Entah dia seorang kaya atau seorang yang miskin entah dia seorang yang muda atau yang tua entahh dia seorang pejabat tinggi maupun rakyat kecil . PASTI akan mengalami kematian . Berkenaan dengan ini Allah SWT berfirman dalam Al-Qur an surat Al-Imran ayat 185 yang artinya : " Sesungguhnya setiap yang bernyawa pasti akan mengalami kematian dan sesungguhnya semua amalan akan disempurnakan diakhirat nanti ". Berkenaan dengan ayat diatas tadi jelas sekali bahwa setiap yang bernyawa pasti akan mengalami kematian . Ada suatu riwayat, suatu ketika Rasul SAW ditanya oleh salah seorang sahabat : " Ya Rasulullah ketika engkau telah tiada maka kepada siapa lagi hamba meminta NASEHAT . Rasul SAW menjawab: Wahai sahabat sesungguhnya aku telah meninggalkan 2 NASEHAT kepada kamu : Nasehat yang pertama adalah nasehat yang berbicara dan nasehat yang kedua adalah nasehat yang diam .Lalu sahabat kemudian bertanya lagi kepada Rasul Saw . : ya.. Rasulullah apakah nasehat Berbicara itu ya Rasul dan apakah nasehat yang diam itu ya.. Rasulullah. Rasulullah kemudian menjawab : wahai sahabat wahai sahabatku nasehat yang berbicara itu ialah Al-Quran dan yang diam itu adalah kematian . Rasulullah SAW pernah ditanya oleh salah seorang sahabat , ya Rasulullah siapakah orang yang paling berakal dan siapakah orang yang paling bijaksana .? .Rasulullah SAW menjawab, “Orang yang paling berakal adalah orang yang paling banyak mengingat kematian. Sementara orang yang paling bijaksana adalah orang yang paling baik persiapannya. Dia akan mendapat kemuliaan di dunia dan akhirat.” Hadirin yang berbahagia kematian merupakan universitas terbaik dalam kehidupan kita , Mengapa ...??? . Karna seperti kita ketahui bersama bahwa kita sering diperhadap dengan suatu kejadian yang berkaitan dengan kematian . Ketika kita sama-sama memandinkan mayat , menyolati mayat , mengkafani simayat , dan mengantarkan mayat sampai di tempat peristiraharan terakhirnya . Dann kita tidak pernah akan mengetahui kapan giliran kita selanjutnya akan dipanggil . mungkin tahun ini , bulan ini , dan bahkan besok pun kita tidak pernah akan mengetahui kapan giliran kita selanjutnya akan dipanggil . Berikut ini sedikit nasehat yang ingin disampaikan oleh guru kematian diantaranya . Kematian mengingatkan bahwa waktu sangat berharga Tak ada satu buat seorang mukmin yang mampu mengingatkan betapa berharganya nilai waktu selain kematian. Tak seorang pun tahu berapa lama lagi jatah waktu pentasnya di dunia ini akan berakhir. Sebagaimana tak seorang pun tahu di mana kematian akan menjemputnya. Ketika seorang manusia melalaikan nilai waktu pada hakekatnya ia sedang menggiring dirinya kepada jurang kebinasaan. Karena tak ada satu detik pun waktu terlewat melainkan ajal kian mendekat. Allah swt mengingatkan itu dalam surah Al-Anbiya ayat 1, "Telah dekat kepada manusia hari menghisab segala amalan mereka, sedang mereka berada dalam kelalaian lagi berpaling (daripadanya)." Ketika jatah waktu terhamburkan sia-sia, dan ajal sudah di depan mata. Tiba-tiba, lisan tergerak untuk mengatakan, "Ya Allah, mundurkan ajalku sedetik saja. Akan kugunakan itu untuk bertaubat dan mengejar ketinggalan." Tapi sayang, permohonan tinggallah permohonan. Dan, kematian akan tetap datang tanpa ada perundingan. Allah swt berfirman dalam surah Ibrahim ayat 44, "Dan berikanlah peringatan kepada manusia terhadap hari (yang pada waktu itu) datang azab kepada mereka, maka berkatalah orang-orang zalim: ‘Ya Tuhan kami, beri tangguhlah kami walaupun dalam waktu yang sedikit, niscaya kami akan mematuhi seruan Engkau dan akan mengikuti rasul-rasul…." 2. Kematian mengingatkan bahwa kita bukan siapa-siapa Kalau kehidupan dunia bisa diumpamakan dengan pentas sandiwara, maka kematian adalah akhir segala peran. Apa pun dan siapa pun peran yang telah dimainkan, ketika sutradara mengatakan ‘habis’, usai sudah permainan. Semua kembali kepada peran yang sebenarnya. Lalu, masih kurang patutkah kita dikatakan orang gila ketika bersikeras akan tetap selamanya menjadi tokoh yang kita perankan. Hingga kapan pun. Padahal, sandiwara sudah berakhir. Sebagus-bagusnya peran yang kita mainkan, tak akan pernah melekat selamanya. Silakan kita bangga ketika dapat peran sebagai orang kaya. Silakan kita menangis ketika berperan sebagai orang miskin yang menderita. Tapi, bangga dan menangis itu bukan untuk selamanya. Semuanya akan berakhir. Dan, peran-peran itu akan dikembalikan kepada sang sutradara untuk dimasukkan kedalam laci-laci peran. Teramat naif kalau ada manusia yang berbangga dan yakin bahwa dia akan menjadi orang yang kaya dan berkuasa selamanya. Pun begitu, teramat naif kalau ada manusia yang merasa akan terus menderita selamanya. Semua berawal, dan juga akan berakhir. Dan akhir itu semua adalah kematian. 3. Kematian mengingatkan bahwa kita tak memiliki apa-apa Fikih Islam menggariskan kita bahwa tak ada satu benda pun yang boleh ikut masuk ke liang lahat kecuali kain kafan. Siapa pun dia. Kaya atau miskin. Penguasa atau rakyat jelata Semuanya akan masuk lubang kubur bersama bungkusan kain kafan. Cuma kain kafan itu. Itu pun masih bagus. Karena, kita terlahir dengan tidak membawa apa-apa. Cuma tubuh kecil yang telanjang. Lalu, masih layakkah kita mengatasnamakan kesuksesan diri ketika kita meraih keberhasilan. Masih patutkah kita membangga-banggakan harta dengan sebutan kepemilikan. Kita datang dengan tidak membawa apa-apa dan pergi pun bersama sesuatu yang tak berharga. Ternyata, semua hanya peran. Dan pemilik sebenarnya hanya Allah. Ketika peran usai, kepemilikan pun kembali kepada Allah. Lalu, dengan keadaan seperti itu, masihkah kita menyangkal bahwa kita bukan apa-apa. Dan, bukan siapa-siapa. Kecuali, hanya hamba Allah. Setelah itu, kehidupan pun berlalu melupakan peran yang pernah kita mainkan. 4. Kematian mengingatkan bahwa hidup sementara Kejayaan dan kesuksesan kadang menghanyutkan anak manusia kepada sebuah khayalan bahwa ia akan hidup selamanya. Hingga kapan pun. Seolah ia ingin menyatakan kepada dunia bahwa tak satu pun yang mampu memisahkan antara dirinya dengan kenikmatan saat ini. Ketika sapaan kematian mulai datang berupa rambut yang beruban, tenaga yang kian berkurang, wajah yang makin keriput, barulah ia tersadar. Bahwa, segalanya akan berpisah. Dan pemisah kenikmatan itu bernama kematian. Hidup tak jauh dari siklus: awal, berkembang, dan kemudian berakhir. 5. Kematian mengingatkan bahwa hidup begitu berharga Seorang hamba Allah yang mengingat kematian akan senantiasa tersadar bahwa hidup teramat berharga. Hidup tak ubahnya seperti ladang pinjaman. Seorang petani yang cerdas akan memanfaatkan ladang itu dengan menanam tumbuhan yang berharga. Dengan sungguh-sungguh. Petani itu khawatir, ia tidak mendapat apa-apa ketika ladang harus dikembalikan. Mungkin, inilah maksud ungkapan Imam Ghazali ketika menafsirkan surah Al-Qashash ayat 77, "Dan carilah pada apa yang telah dianugerahkan Allah kepadamu (kebahagiaan) negeri akhirat, dan janganlah kamu melupakan bahagianmu dari (kenikmatan) dunia…" dengan menyebut, "Ad-Dun-ya mazra’atul akhirah." (Dunia adalah ladang buat akhirat). Ingat hadirin kematian itu begitu dekat dan sangatlah dekat . Maka dari itu saya mengingatkan kepada seluruh hadirn marilah kita jadikan kematian sebagai guru terbaik kita agar kelak datang waktunya kita dipanggil kita telah siap untuk menghadapnya . Rasul SAW bersabda : cukuplah kematian itu menjadi nasehat . WASALAM

    Senin, 29 April 2013

    SANGKAN PARANING DUMADI (SRI JOYO BOYO)

    Aliran Kejawen ”Sangkan Paraning Dumadi Sri Jayabaya” adalah aliran kepercayaan yang mempercayai adanya silsilah manusia yang digabungkan dengan cerita dalam pewayangan. Berikut adalah sedikit penjelasannya. Menurut kepercayaan ini, sebenarnya pohon silsilah itu ada tiga golongan, yaitu: sejarah silsilah manusia, sejarah silsilah banu jan (yang sama sekali tidak diketahui manusia) dan sejarah silsilah campuran manusia dan banu jan (inipun tidak banyak diketahui kecuali dari Nabi Sis as. Berikut ini adalah silsilah itu yang akhirnya menurunkan silsilah Raja Kadiri Jayabaya: 1. Nabi Adam (Sang Hyang Janmawalijaya / Sang Hyang Adhama) 2. Nabi Sis (Sang Hyang Syta) 3. Sayid Anwar (Sang Hyang Nur Cahya) 4. Sang Hyang Nurasa 5. Sang Hyang Wenang (Sang Hyang Wisesa) 6. Sang Hyang Manik Maya (Betara Guru) 7. Betara Brama / Sri Maha Punggung / Dewa Brama 8. Betara Sadana (Brahmanisita) 9. Betara Satapa (Tritusta) 10. Bambang parikanan 11. Resi Manumayasa 12. Resi Sekutrem 13. Begawan Sakri 14. Begawan Palasara 15. Begawan Abiyasa (Maharaja Sanjaya) 16. Pandu Dewanata 17. Dananjaya (R.Arjuna) 18. R. Abimanyu 19. Prabu Parikesit 20. Prabu Yudayana 21. Prabu Yudayaka (Jaya Darma) 22. Prabu Gendrayana 23. Prabu Jayabaya 24. Prabu Jaya Amijaya 25. Prabu Jaya Amisena 26. Raden Kusumawicitra 27. Raden Citrasuma 28. Raden Pancadriya 29. Raden Anglingdriya 30. Prabu Suwelacala 31. Prabu Sri Maha Punggung 32. Prabu Kandihawan (Jayalengkara) 33. Resi Gatayu 34. Resi Lembu Amiluhur 35. Raden Panji Asmara Bangun (Inu Kertapati) 36. Raden Kudalaweyan (Mahesa Tandreman) 37. Raden Banjaran Sari 38. Raden Munding Sari 39. Raden Munding Wangi 40. Prabu Pamekas 41. Raden Jaka Sesuruh (R. Wijaya / raja Majapahit) 42. Prabu Taruma (Bhre Kumara) 43. Prabu Hardaningkung (Brawijaya I) 44. Prabu Hayam Wuruk 45. Raden Putra 46. Prabu Partawijaya 47. Raden Angkawijaya (Damarwulan) 48. Bethoro Kathong 49. nDoro Prenggo SANGKAN PARANING DUMADI ... Berikut ini adalah beberapa pengertian dari terjemahan yang mungkin berasal dari Kitab Sangkan Paraning Dumadi yang merupakan warisan leluhur Tanah Jawa. Sebelum manusia itu lahir (dumadi) ke dunia adalah belum mempunyai nama (asmo/ asma/ nami/ aran/ jejuluk/ tetenger) yang bisa dikatakan belum ada. Dan setelah manusia itu lahir barulah akan diberi nama atau dengan kata lain mempunyai nama, dengan begitu artinya manusia itu asalnya tidak ada menjadi ada dan kemudian pada akhirnya menjadi tidak ada lagi /sempurna. Kemudian syarat-syarat agar supaya bisa mendapatkan tempat hidup sebenarnya (sejatine urip) yang kekal, adalah bukan karena kata-kata siapa tetapi hanya melulu karena pengetahuan yang benar-benar karena diberi penglihatan batin (kawruh). Dan sekali lagi syarat-syarat itu bukan karena manusia (oleh manusia), tetapi benar adalah karena (......) orang Jawa tidak berani menyebutnya karena dianggap njangkar (tidak sopan), yaitu Gusti yang menciptakan jagat gumelar (bumi dan seisinya). A. Pengertian Tentang Roso lan Ros-rosing (Rasa dan Ruas-ruasnya) Roso adalah alat untuk hidup, dan ruas-ruasnya (ros-rosing roso) adalah penggalan-penggalannya yang diberi nama, artinya ada rasa begini, ada rasa begitu (asin, manis, pahit, dingin, panas, dll) dan itu semua adalah termasuk dalam rasa seutuhnya (roso sejati). Roso sejati adalah rasa tidak dapat berubah. Ruas-ruas dari rasa itu semua tadi akan lengket menempel di badan halus maupun badan kasar kita. Ruas-ruas rasa yang lain seperti: kerasan, kesepian, cinta, dendam, bahagia itu juga merupakan bagian dari ruas-ruas rasa yang akan menempel pada hati (perasaan). Sedangkan rasa mujur, sengsara, ingat, waspada, curiga, kasihan, menyesal, ikhlas itu dimana-mana ada (di batin, di budi, di badan), dan itu dinamakan rasa pikiran (rosoning pikir). Sebagai contoh: misalnya ketika membuat sayur dan ternyata rasanya hambar kurang garam, itu kan cukup diberi garam, bukannya lantas bertengkar. Bila hanya masalah sayur yang kurang garam saja menjadikan sebuah pertengkaran itu namanya belum tahu (mengerti) tentang rasa. B. Pengertian Tentang Reh Mangukut (Warongko Manjing Curigo) Artinya reh mangukut ialah jiwa yang mengukut raga atau jiwa yang meringkes raga (badan), keadan biasa seperti ini maka badan atau raga ada di luar sedangkan jiwa ada di dalam, dan sebaliknya apabila terkukut maka jiwa akan meringkes raga dengan kata lain raga akan masuk kedalam jiwa. Yang dimaksud jiwa disini adalah badan halus, dan hal inilah yang dilambangkan sebagai warongko manjing curigo. Banyak ahli kebatinan kasampurnan yang menginginkan hal seperti ini. Apabila seseorang sudah memahami apa yang disebut reh mangukut ini maka bisa dianggap Sarjono / Sujono atau juga Sesepuh (liring sepuh) yang dimaksud adalah: sepi howo (tanpa kemauan), sepi ing pamuring (tanpa amarah) dan sepi ing pepengin (tanpa keinginan). Jadi menjalani hidup dengan menjadi manusia biasa yang sebiasa-biasanya (sepi howo awas loroning atunggal). C. Tentang Kebatinan. Aetinya olah batin yaitu menjalankan hal-hal yang baik-baik saja dan meninggalkan semua yang jelek-jelek. Berkata harus jujur, sama antara yang diucapkan dan yang dilakukan. Hal ini adalah agar manusia itu selamat dan sempurna hidupnya di dunia dan akherat. D. Tentang Ngelmu. Ngelmu iku kelakone kanthi laku. Sebuah pepatah Jawa namun banyak sekali orang yang tidak mengerti artinya. Tetapi mungkin ini berbeda dengan hal itu. Ngelmu itu sendiri adalah sesuatu penglihatan yang didapatkan secara batiniah. Jadi bukan ilmu yang biasa kita sebut sebagai Ilmu Pengetahuan (IPA/IPS). Sebuah ngelmu mestinya orang harus mendapatkannya dengan syarat-syarat laku atau yang sering disebut sebagai laku prihatin. Namun demikian banyak orang mendapatkan ilmu itu dengan cara membeli atau dengan bahasa halus mahar. Maka bila kita ibaratkan orang yang melamar pekerjaan dengan menggunakan ijazah palsu, saat diwawancarai maka akan dijawab dengan lancar karena memang yang diketahui hanya kulitnya saja. Namun demikian apabila orang itu sudah mendapatkan kerjaan yang sesungguhnya apapun yang dikerjakan rasanya tidak benar alias ngawur. Demikian pula halnya ngelmu yang tidak diperoleh dengan laku. E. Tentang Gusti. Gusti itu berasal dari kata bagus ing ati. Hati yang bagus itu adalah hati yang selalu bersih dari kotoran alias suci yang berarti pula berada pada hyang widhi (pencipta alam semesta). Maka dari itu manusia yang dapat membersihkan hatinya dari kotoran dan selalu berbuat kebaikan disebut pula sebagai orang yang telah dapat menyatukan antara lahir dan batin, dan itulah yang disebut manunggaling kawulo lan gusti. F. Tentang Ghaib. Yang disebut ghaib adalah sesuatu yang samara, tidak dapat diraba dengan tangan, tidak dapat dilihat dengan mata. Hal ini juga yang dikatakan dekat tanpa singgungan dan jauh tak terhingga yang ukurannya sebesar mrica dibubut. G. Pengertian Tentang Loro-loroning Atunggal Artinya dua tetapi satu, yaitu antara jiwa dan raga. Jiwa itu pengganti gusti dan raga pengganti kawulo, jadi bersatunya antara kawulo dan gusti, dan itulah yang disebut sebagai loro-loroning atunggal tadi dan benar-benar bersatu dan menyatu. Sedangkan teluning atunggal adalah bersemayam pada: nama (jeneng/ asmo/ asma/ nami/ aran/ juluk/ tetenger), ingsun (aku/ rogo/ wadag) dan urip (ALLAH). Sembah rogo adalah sembah yang dilakukan dengan raga, misalnya: sembahyang dan semedi. Sembah cipto (kalbu) adalah sembah dengan pikiran/akal. Sembah jiwa adalah sembah dengan mental atau budi (karakter). Yang terakhir sembah rasa adalah alat untuk hidup dimana selalu ada korban perasaan. H. Pengetahuan Tentang Angka Nol (0) Sampai Dengan Angka Duapuluh (20) Angka 0 (nol), artinya itu memberitahukan bila kosong, bersemayam pada anak kecil yang belum tahu apa-apa (wang-wung). Angka 1 (satu/siji), dari kata isine aji, tetapi bukan untuk barang-barang berharga seperti mas berlian tetapi ajining diri, yang berada pada orang-orang yang baik pribadinya yang akan dihormati oleh sesama, maka dari itu angka satu itu bersemayam pada gusti yang berasal dari kata bagusing ati yang menjadikan angka satu berasal dari angka nol. Angka 2 (dua/loro), berada pada ayah dan ibu, yang bersemayam pada isi dunia yang selalu berpasangan, ada bahagia ada sedih, ada raga ada jiwa, ada siang ada malam, ada pria ada wanita, dsb. Angka 3 (tiga/telu), adanya manusia yang selalu mempunyai sifat tiga perkara, hidup, rasa dan raga atau berkarya. Makan dan mati, dan bagi rumah tangga ada bapak, ibu dan anak. Angka 4 (empat/papat), menurut kepercayaan Jawa manusia mempunyai empat saudara: mutmainah (putihnya air), amarah (merahnya darah), supiah (kuningnya angin) dan aluamah (hitamnya tanah). ONGKO 4= (PAPAT) , dununge.manungso due sedulur papat, atau mingkin dapat juga diberi nama keblat papat. Angka 5 (lima/limo), berada pada keblat papat limo pancer, bersemayam bila dijabarkan maka terdapat pada jenazah dan empat orang yang membawa/memikul keranda. Angka 6 (enam/nem), tang berasal dari kata nemu, bersemayam pada sedulur papat limo pancer, yang ke-enam adalah bayangannya, dan bila diutarakan maka menjadi arah mata angin: Timur, Barat, Utara, Selatan, bawah dan atas. Angka 7 (tujuh/pitu), bersemayam pada tujuh nama hari: Senin, Selasa, Rabo, Kamis, Jum’at, sabtu dan Minggu. Bisa juga dengan adanya rambut, kulit, daging, tulang, sunsum, urat dan darah. Angka 8 (delapan/wolu), maksudnya jangan menghindar (owal) terhadap barang yang diperlukan, dan mestinya jangan lupa terhadap perbuatan yang baik tadi, bersemayam pada windu (8 tahun) atau wali wolu (di Jawa ada pemahaman wali yang bener hanya 8 orang). Angka 9 (sembilan/songo), pengertiannya adalah seorang bayi ada dalam kandungan selama sembilan bulan, bersemayam pada wali wolu dengan penutup yang ke-sembilan. Angka 10 (sepuluh), terdiri dari angka 1 dan 0. Angka ini sudah memberikan sasmita kepada manusia, bahwa itu merupakan bersatunya antara kawulo dan gusti, yang bisa dikatakan sebagai pinjam-meminjam. Artinya hidup itu apabila tidak meminjam raga tidak dapat bergerak sedikitpun dan tidak berarti apa-apa, demikian pula raga apabila sudah tidak bernyawa mau apa lagi. Lebih sederhananya begini: angka satu (1) apabila tanpa angka nol (0) tidak bisa berbunyi sepuluh. Angka 11 (sebelas/sewelas), menjelmanya angka sebelas ini adalah perlambang kepada kita ketika bapak/ibu bersanding di pelaminan. Angka 12 (duabelas/rolas), 1 (satu) artinya hidup, 2 (dua) artinya laki-laki/perempuan yaitu bapak dan ibu yang diartikan sebagai rong elas (rong iji = dua buah). Hidup yang satu itu bersemayam (ngerong) pada dua (loro) orang, yaitu bapak dan ibu. Angka 13 (tigabelas/telulas), artinya hidup itu menghidupi tiga perkara: manusia, hewan dan tumbuh-tumbuhan. Angka 14 (empatbelas/patbelas), artinya hidup itu mempunyai empat unsur: air, api, udara dan tanah. Angka 15 (limabelas/limolas), artinya hidup itu menggunakan lima macam alat yang disebut panca indra: telinga, mata, hidung, mulut dan lidah (indra perasa termasuk kulit). Angka 16 (enambelas/nembelas), artinya hidup itu terdiri dari enam bagian: mutmainah, amarah, supiah, aluamah, bayangan dan badan kasar. Angka 17 (tujuhbelas/pitulas), artinya hidup sebagai manusia itu harus memiliki: bulu/rambut, kulit, otot (daging), tulang, sunsum, urat (otot) dan darah. Angka 18 (delapanbelas/wolulas), artinya hidup itu harus menghidupi wali wolu, disamping menghidupi raganya juga keluhuran budinya, dan ini bisa dibuktikan sampai sekarang keharuman nama beliau masih terasa, banyak orang yang datang untuk berziarah ke makam beliau-nya ini. Itulah contoh orang yang bisa mencapai hidup yang sebenarnya (urip kang sejati). Angka 19 (sembilanbelas/songolas), artinya hidup itu harus menghidupi 9 jalan keluar: telinga (2), mata (2), hidung (2), mulut (1), anus (1) dan kemaluan (1). Angka 20 (duapuluh/rongpuluh), artinya hidup itu bersembunyi (ngerong) di dalam bapak dan ibu, dua orang yang bisa dipakai untuk ngerong urip siji menjadi dua tetapi satu (loro-loroning atunggal), dan itulah terjemahannya maka dari itu duduknya sepasang penganten di pelaminan itu bisa disebut sebagai sastro jendra hayuningrat. SASTRO JENDRO HAYUNINGRAT: Tulising gusti kang cetho dumunung ono wujud ing manungso lanang lan wadon. mulo manungso bisane nggayuh budi luhur/rahayuning wiwitan lan pungkasan, senajan manungso iku diwenangake duwe karep nggayuh donyo brono kudu manut marang krenteg-ke ati kang resik, biso-o ngemong urip kang suci, nuli biso sampurno lair lan batine. (Sabda dari YME yang terang benderang ada pada manusia itu sendiri sebagai laki-laki dan perempuan, maka dari itu apabila manusia mempunyai keinginan untuk berbudi luhur (selamat dari permulaan hingga akhir), meskipun manusia itu sudah digariskan untuk mempunyai keinginan kebendaan duniawi, namun demikian haruslah mengikuti hati kecil (hati kecil biasanya selalu jujur) yang bersih, sebisa mungkin mengemban hidup yang suci, dan nantinya akan bisa sempurna lahir dan batin) H. Pengertian Tentang Huruf Jawa Huruf Jawa (dasar) itu ada 20 macam, yaitu: ho no co ro ko, do to so wo lo, po dho jo yo nyo dan mo go bo tho ngo. Ke-20 macam huruf ini mempunyai sifat masing-masing yang bila diterjemahkan adalah sebagai jari-jari manusia, dan masing-masing mempunyai arti sendiri-sendiri. Ho = hurip (hidup), no = nur, co = cahaya, ro = roh, ko = kumpul, do = dzat, to = tes, so = siji, wo = wujud, lo = langgeng (kekal), po = papan, dho = dhawuh (perintah), jo = jasad, yo = nyaguhi (sanggup), nyo = ngelungake (memberikan), mo = margo (jalan), go = gaib, bo = babar (lahir), tho = thukul (tumbuh) dan terakhir ngo = ngalam gumilang. I. Tentang Huruf Jawa Yang Disusun Yang Paling Depan Dengan Paling Belakang. Ho ngo = hangen-hangen (angan-angan), no tho = nuthuk (memukul), co bo = coblong/bolong, ro go = raga, ko mo = benih, do nyo = ndonyo (dunia), to yo = air, so jo = siji, wo dho = wadhah (tempat) dan lo po = lampus. Huruf pertama dan huruf ke-9 adalah ho wo. Howo adalah udara, dan sifat ini ada pada laki-laki karena laki-laki mempunyai lobang jumlah sembilan. Dan apabila 20 dikurangi sembilan (9) akan ada sebelas (11), sifat itu ada pada wanita karena wanita mempunyai 11 lobang, selisih dua dengan laki-laki yaitu pada puting susu. J. Pengertian Tentang Hawa Nafsu Hawa artinya angkara murka, nafsu adalah daya kekuatan. Jadi hawa-nafsu secara keseluruhan berarti angkara murka yang didorong oleh kekuatan syetan. K. Tentang Sedulur Papat Limo Pancer 1. Mutmainah: bersemayam di jantung berwujud air berwarna putih, dengan watak yang suci dan sungguh-sungguh, pintunya ada di hidung. Hidung adalah alat atau panca indra yang tak pernah bohong. Contoh: ketika hidung mencium bau ikan asin maka bisa dipastikan du dapur ada yang memasaknya meskipun mata belum malihat. Ketika hidung mencium bau trasi yang kagak enak, tetapi tetap juga dimakan atau dibutuhkan meski sekedar hanya sebagai bumbu. Ketika hidung mencium bau harumnya kembang toh ketika dimakan rasanya tidak enak, pahit. 2. Amarah: bersemayam di empedu, berwarna merah dan berwatak keras, angkara murka, dan pintunya ada di telinga. Keterangannya: manusia bisa merasakan baik dan buruk karena mempunyai telinga, dan ketika mempunyai keinginan yang jahat atau yang baik maka itu karena darah yang berwarna merah. Darah itulah yang menyebabkan manusia bisa berbuat sesuatu, dan manusia tanpa darah yang berwarna merah itu maka dunia ini akan sepi dan tidak akan seperti sekarang ini. 3. Supiyah: bersemayam di lobang tali plasenta (wudel), berwujud angin yang berwarna kuning, berwatak mengumbar hawa nafsu (mau menangnya sendiri), pintunya ada di mata. Maka dari itu mata bisa dikatakan lanange jagad (yang paling berkuasa). Mata dipakai untuk melihat semua hal yang tergelar, maka manusia mempunyai keinginan karena mata melihat. Supiah pintunya ada di mata tetapi berwujud angin kuning yang akan keluar dari hidung. 4. Aluamah: bersemayam di lambung yaitu tempat menyimpan makanan, kalau usus merupakan tempat kotoran. Aluamah berwujud tanah yang berwarna hitam, mempunyai kesenangan untuk merasakan makanan yang enak-enak, maunya hanya senang dan enak. Pintunya ada di mulut, maka dari itu bisa celaka karena kata-kata yang keluar dari mulut sendiri. Mulut yang dalam bahasa Jawa cangkem mempunyai arti cancangen supoyo mingkem (ikatlah agar tertutup), kata-kata yang baik maupun buruk asalnya sama saja maka akan lebih baik jika mulut digunakan untuk berkata-kata yang baik-baik saja. Diam adalah emas. 5. Pelengkap agar menjadi lima adalah hidup, yaitu yang menghidupi empat perkara yang diatas tadi. Atau yang disebut sedulur papat kalimo pancer, ya hidup itu adalah pancernya. Jadi mutmainah, amarah, supiyah dan alumah semua dipinyai oleh hidup. L. Keblat Papat(4) Limo (5) Pancer dalam Keseharian. Manusia mempunyai tangan kanan, tangan kiri, kaki kanan, kaki kiri dan yang ke-lima adalah teluning atunggal, yaitu: baitul makmur, baitul mukarom dan baitul mukodas. M. Bibit Dumadi 1. Bayi umur sebulan dilambangkan dengan huruf jo, disebut nukat ghaib, airnya nur mani, laut berupa layar putih, bangunannya kumalah yang berarti juga riris tangis. 2. Bayi umur dua bulan dilambangkan dengan huruf yo, disebut koat ghaib, airnya nur buat, lautnya rantai yang disebut juga kismo djati. 3. Bayi umur tiga bulan dilambangkan dengan huruf nyo, disebut rijalolah ghaib, airnya nur roso, lautnya kumolah, yang berarti juga Hyang Widhi. 4. Bayi berumur empat bulan dilambangkan dengan huruf mo, disebut rikmo djati. Airnya nur kumoro djati, lautnya bindari suci yang disebut juga Sang Hyang Adji. 5. Bayi berumur lima bulan dilambangkan dengan huruf go, disebut jo kumolo, airnya nur kismoyo, lautnya imoloyo, yang disebut juga Sang Hyang Brahma yang berwujud sedulur limo. 6. Bayi berumur 6 bulan dilambangkan dengan huruf bo, disebut roso hendro moyo, airnya nur cahyo, lautnya kumoro danu, yang disebut sebagai manu maningkem manunggale kawulo lan gusti dengan wujud rasa yang enam itu. 7. Bayi berumur 7 bulan dilambangkan dengan huruf tho, disebut waringin sungsang, airnya tali roso, lautnya madu nirmolo, yang berarti Heru Seto Jinggo Moyo Jati. Berwujud air ketuban dan ari-ari. 8. Bayi berumur 8 bulan dilambangkan dengan huruf ngo, disebut mayang kumoro sari, airnya manik gito, lautnya cupu purbo miseso yang disebut juga Jono Loko Jati, berwujud kakak tertua dan si bontot. 9. Bayi berumur 9 bulan dilambangkan dengan huruf wo, disebut Hendro Loko Jati, airnya nur tirto moyo, lautnya tak bertepi yang disebut pula Sastro Jendro Hayuningrat dengan wujud sadad tanpa sabdu. Setelah itu bayi akan lahir dan melihat terangnya dunia yang dilambnagkan dengan Bintang Johar sebagai kelahiran (dumadi ingsun), yang disebut pula bintang Al Ghoniyyu. N. Pengertian Tentang Tempat Bersemayamnya Angkara Di Triloko Triloko (Jagat Telu) terbagi menjadi 3 yaitu: Guru Loko (ada di otak), Indro Loko (ada di hati) dan Jono Loko (ada di syahwat/dzakar). Apabila nafsu angkara itu baru berada di otak (pikiran) maka keinginan orang itu adalah: drajat/ pangkat/ semat/ kramat. Bila nafsu angkara itu berada di Indro Loko (panca indra) maka orang itu akan mempunyai keinginan untuk menjadi yang paling unggul/ paling kuat (menange dewe). Dan ketika nafsu angkara itu berada di syahwat maka bisa dipastikan orang itu mempunyai tenaga yang super (sangat kuat). Dan yang terakhir apabila ketiga nafsu itu menyerang bersama-sam pada manusia, maka bisa diibaratkan manusia itu hidup dengan memelihara Dosomuko (seorang tokoh jahat dalam cerita Ramayana). Artinya kita semua akan merugi karena tidak akan bisa menerima wahyu/ wangsit / pepadanging Gusti, dan tentunya akan menjadi penghalang dalam menjalani kehidupan ini. Dan inilah yang bisa terjadi apabila manusia itu menjalankan /mencari ngelmu tanpa laku. (Ada pepatah jawa: Ngelmu iku kalakone kanthi laku.) O. Sempurnanya Dumadi. Manusia itu harus dapat mengetahui keberadaan tirto pawitro mahening suci(air kehidupan yang bersih dan suci). Dimana sebenarnya itu berada dalam diri sendiri masing-masing. Dengan cara harus menempuh jalan lakyono yo (mati di dalam hidup) dan harus juga menengok ke alam lokantoro (antoro = batas), yaitu perbatasan antara alam halus dan alam kasar. Maka disana akan kita jumpai perwujudan yang menyerupai gumuk (rumah rayap yang membesar)/ tawon golek jumono, yaitu perwujudan dari saudara kita yang disebut kawah ari-ari (air ketuban). Golek jumono yaitu suatu perlengkapan hidup manusia, disana akan dijumpai persimpangan jalan (perempatan) yang merupakan wujud dari 4 cahaya: Cahaya berwarna merah adalah sumber amarah. Cahaya berwarna kuning adalah sumber kesenengan. Cahaya berwarna putih adalah sumber kesucian. Cahaya berwarna hitam adalah sumber kekuatan (energi). Dan apabila nanti manusia itu kembali kepada Gusti maka harus tetap memilih jalan suci, artinya akan dapat kembali kepada Gusti Yang Maha Suci. P. Kunci Sangkan Paraning Dumadi Hyang Sukmo Sejati, seksenono ingsun kirim gondo arum kang dak kirim sedulurku kang lahir bareng sedino kang dak sebut kakang kawah adi ari-ari, kakang mbarep adine wuragil. Kang adoh tanpo wangenan cedak tanpo senggolan, yo iku titipane wong tuwaku lanang lan wadon. Kakang kawah adi ari-ari moro tampanono kiriman gondo arum iki, dak suwun jumbuh dadi siji karo Sang Hyang Sukmo Sejati. (Hyang Sukma Sejati, saksikanlah aku mengirim wewangian yang aku alamatkan kepada saudara yang terlahir bersamaku yang saya sebut sebaga kakang kawah adi ari-ari, kakang sebagai si sulung dan adik sebagai bontot. Yang jauh tanpa wewangian dan yang dekat tanpa singgungan, yaitu titipan dari kedua orang tuaku laki-laki dan perempuan. Kakang kawah adi ari-ari segera terimalah kiriman wewangian ini, dan saya minta agar menyatu dengan Sang Hyang Sukma Sejati.) Q. Bibit Sangkan Paraning Dumadi. Tes putih soko bopo, tes abang soko biyung, wujud gedong cagak papat lawange songo, gumantung tanpo centhelan isen-isene Hyang Sukmo Sejati. Lungguhe ono batinku kang suci, kanggonan wekasan urip sejati, kang aran dzat lan sifat weruh sak-durunge winarah, tetep madhep mantep langgeng sak kodrat ingsung, dadio sak ciptaningsun. (Bijih putih dari bapak dan bijih merah dari ibu, berwujud bangunan dengan tiang empat dan sembilan pintu, tergantung tanpa cantelan dan berisi Hyang Sukma Sejati. Bersemayam di batinku yang suci, sebagai awal hidup sejati, yang mempunyai dzat dan sifat weruh sak-durunge winarah, tetap setia dan taat bersamaan dengan diriku, dan jadilah apa yang kukehendaki.) Ngerti sak-durunge winarah adalah pepatah Jawa yang kira-kira berarti: dapat mengerti tentang beberapa hal sebelum ada yang memberi tahu. R. Tentang Pedoman Hidup. (Tri Prakoro) Sebenarnya banyak sekali pedoman hidup untuk manusia di Jawa ini (lihat: Ki Demang Sokowaten), namun demikian disini mencoba untuk meringkasnya. Dengan itu pedoman hidup bisa digolongkan menjadi 3, yaitu: Wiryo, Harta dan Tri Winasis. 1. Wirya. Mempunyai pengertian untuk menjunjung tinggi trah orang-orang besar. Mestinya adalah yang luhur itu budi dan drajat hidupnya, tetapi disini bisa saja biar keturunan orang yang luhur budinya tetapi ternyata tidak. Sebagai contoh berikut ini adalah bersumber dari cerita wayang. Begawan Wisrowo adalah seorang biksu yang luhur, dan dipercaya oleh Prabu Sumali, tetapi anakanya yang bernama Dosomuko tidak juga menjadi anak yang berbakti (luhur budi) malahan menjadi kekecewaan di dunia, mejadi sampah dunia. Begawan Durno, adalah seorang Pandito/Resi dan juga anak dari Begawan Barat Wojo, tetapi dalam cerita wayang (versi Jawa) selalu menjadi orang yang berwatak angkara murka dan bermuka dua, selalu bersikap memuji kepada Pandawa di depannya, tetapi akan berusaha untuk menghancurkan Pandawa demi membela Kurawa. Santrin Kinono adalah orang sangat sudra dengan anggota badan yang kurang lengkap, tetapi mempunyai hati yang lurus, dan berbudi luhur. Adalah ketika dia bisa menolong kepada Pandawa dan terhindar dari marabahaya kebakaran yang diciptakan oleh Kurawa. Jadi makna sebenarnya disini tentang berbudi luhur itu bukan pada turunannya, tetapi ada pada budi yang dibawa masing-masing. 2. Harta. Arti sebenarnya adalah kaya akan harta benda, tetapi pengertian disini bukan hanya itu saja, yang penting adalah kaya akan ilmu pengetahuan. Dengan kaya akan ilmu pengetahuan maka bisa dipastikan akan menjadi pemaaf, menjadi orang yang menerima (nrimo), penyabar, sangat sungguh-sungguh, sangat berhati-hati dan banyak mempunyai teman yang rukun terhadap sesame, karena keilmuannya itu dapat bermanfaat buat semua saudara maupun teman-teman semua. 3. Wasis Yang dimaksud wasis disini adalah kepintaran (pandai). Orang yang pintar/pandai akan mempunyai banyak pengetahuan, dan orang yang banyak mempunyai pengetahuan tidak akan pernah kesusahan, yang penting agar kepandaiannya itu bukan untuk mengakali orang atau teman-temannya sendiri, atau juga bukan untuk malakukan hal-hal yang menyimpang dari pedoman hidup. Jadi ketiga diatas tadi mestinya harus bisa menjangkaunya, dan apabila ketiga diatas tadi sama sekali tidak punya, maka kan hilanglah sifat manusia tadi, dan yang tertinggal hanya sifat hewani saja. Ya begitu itulah manusia, apabila tidak mengindahkan akan pedoman hidup dan juga tidak waspada terhadap Tri Prakoro (Wirya, Harta, Wasis). S. Tentang Jagad Raya. Permulaan terjadinya jagat raya ini, adalah ketika jaman masih awang-uwung (tidak ada apa-apa sama sekali) yang ada hanya Gusti Allah sendiri. Keadaan yang tanpa apa-apa itu tidak dapat terlihat oleh mata (tan keno kinoyo ngopo), tetapi ada, karena adanya kekuasaan dari Gusti Allah. Kemudian diciptakannyalah tiga perwujudan dan kemudian juga menyatu kepada ketiga perwujudan tadi yang disebut sebagai Trimurti (telu-teluning atunggal). Tiga warnanya, juga tiga kelihatannya dan tiga macam pula pekerjaannya, tetapi satu yaitu Gusti (Tuhan) Yang Maha Esa. 1. Perwujudan yang pertama adalah Surya sebagai Matahari dengan kekuasaannya memberikan kehidupan di seluruh jagad. Baik kasar maupun halus semua adalah kekuasaannya. 2. Perwujudan yang kedua adalah Condro sebagai Rembulan dengan kekuasaannya memberikan perlindungan, memberikan sandang-pangan dan kemakmuran dengan pemeliharaannya. 3. Perwujudan yang ketiga adalah Kartiko sebagai Bintang yang mempunyai daya keadilan dan mati, dengan tugas menghilangkan semua perwujudan yang bersifat tidak kekal. Ketiga daya penguasaan tadi selalu beredar (hanyokro manggilingan), berputar terus berganti-ganti tanpa ada putusnya. Suryo yang membuat hidup, dipelihara dan dirawat oleh Condro, dan akhirnya dimusnahkan oleh Kartiko, begitulah seterusnya. Suryo sebagai Matahari, selain mempunyai daya kekuasaan kehidupan juga mempunyai daya panas yang bisa berubah menjadi api, selanjutnya bersemayam di antariksa. Condro sebagai Rembulan, selain mempunyai mengayomi/melindungi juga mempunyai daya dingin yang bisa berwujud sebagai air, seperti juga matahari selanjutnya akan bersemayam di antariksa. Begitu juga Kartiko sebagai bintang, selain mempunyai kekuasaan atas keadilah dan kematian maka mempunyai daya udara yang netral dan mempunyai wujud sebagai angin, selanjutnya juga akan bersemayam di antariksa. Perwujudan yang tiga warna tadi seterusnya berkumpul menjadi satu di antariksa, tertiup angin dari atas kebawah, dari Selatan ke Utara, dari Timur ke Barat, lama-lama api, air dan angin tadi berhenti berhenti di tengah-tengah jagad raya, dan gumantung tanpa canthelan (tergantung tanpa penyangga) dan perwujudan akhir ini yang disebut sebagai maghma.. Lama kelamaan maghma tadi menjadi berkerak dan berwujud sebagai mineral, besi, baja, emas, perak, dan lain-lain. Mineral-mineral tadi terus berkembang menjadi batu, dan batu berkembang menjadi pasir, pasir berkembang menjadi tanah. Karena maghma tadi adalah perwujudan yang sangat panas dan terbungkus oleh batu, pasir, tanah dan sebagainya maka lama-kelamaan akan menguap dan air akan meresap kedalam tanah. Tanah yang basah oleh air dan mendapat sinar matahari lama-kelamaan di bumi ini terjadi berbagai macam tumbuhan yang beraneka warna. Ya keadaan seperti itulah yang kemudian dinamakan bumi sap pitu (lapis tujuh): Maghma, Mineral, Batu, Pasir, Tanah, Air dan Tumbuh-tumbuhan. Dan bumi sendiri itu mempunyai cahaya yang berwarna hitam. Itu semua tadi adalah asal-usul jagad raya (Jagad Agung) ini. Dan berputarnya bumi itu diatur oleh kekuasaan Surya maka kemudian dinamakan Tata Surya. Dan secara lengkap alam semesta ini mempunyai empat macam cahaya, yang masing-masing berwarna: merah (dari surya), kuning (dari condro), putih (dari kartiko) dan hitam (dari bumi). Tetapi karena dari keempat tadi hanya cahaya hitam yang tidak tampak dan tidak bisa memancar, maka cahaya merah, kuning dan putih akan memancar kan cahayanya ke bumi, dan inilah Dumadine Jagad Agung, Sangkan Paraning Dumadi. T. Tentang Asal-Usul Jagad Alit (Bwaono Setro/ Badan Kasar) Pada uraian diatas tentang terjadinya Jagad Agung, sudah dipahami bahwa bumi berasal dari api yang cahayanya merah dengan daya panas, dari air yang cahayanya kuning dan punya daya dingin, serta angin yang cahayanya putih dan bersifat netral. Berkumpulnya api. Air dan angin tadi akan menjadi maghma, yaitu pusat bumi yang dapat memberikan wadah sebagai bumi lapis tujuh. Berkumpulnya daya panas, dingin dan hampa (angin) akan mewujudkan cipta, rasa, dan karsa, adalah berkumpulnya dzat yang merupakan asal-usulnya kehidupan. Berkumpulnya tiga macam warna (merah, kuning dan putih) adalah mewujudkan sukma, yaitu badan halus yang juga dianggap sebagai para dewa, dewi, bathara, jin, peri, dsb. Day panas, dingin dan netral tadi sebelum menyatu menjadi dzat maka akan memenuhi antariksa (awang-wung) dan dalam pengetahuan modern hal ini disebut sebaga: proton, elektron dan netron, yang bersatu membentuk dzat yang dinamakan atom. Berkumpulnya 4 macam cahaya tadi akan mewujudkan nafsu, yaitu yang akan dipergunakan sebagai syarat mutlak untuk hidup manusia. Sedangkan berkumpulnya sari-sari dari api, air, angin dan tanah (bumi), akan menjadi badan kasarnya manusia. Dan sebelum di jagad raya ini terdapat makhluk-makhluk berbadan kasar, maka terlebih dahulu yang ada adalah makhluk-makhluk berbadan halus, yaitu suksma, dan pada waktu itu semua makhluk itu yang dinamakan sebagai dewa-dewi, bethoro-bethari, jin, peri, prayangan, dsb. Dari kesemua macam titah (makhluk) yang berbadan halus itu maka dewa-dewi, bethoro-bethari dianggap yang paling tinggi kedudukannya, dan kehidupan dari makhluk-makhluk itu tanpa menyentuh tanah, dan perkembang-biakannya tidak menggunakan hukum-hukum kelahiran tetapi dengan sabda (kun fayakun). Keadaan seperti itu berlangsung hingga beribu-ribu tahun lamanya, dan akhirnya pada suatu waktu salah satu dewa dan bethoro yang baru saja melakukan kesalahan-kesalahan besar terhadap Gusti (Tuhan YME), maka atas kekuasaan Sang Hyang Tunggal dewa tadi disabda menjadi manusia, yaitu makhluk berbadan kasar dan harus menghuni bumi. Dan setelah itu maka kemudian berlangsung hukum kelahiran, dan dewa-dewi yang disabda mau bisa disebut sebagai manu. Yang dikatakan manu adalah karena menurut hukum kodrat dari penjelmaan para dewa/bethoro yang berbadan kasar. Dan manusia adalah menurut hukum kodrat sebagaimana manusia biasa, artinya berkembang biak dengan hukum-hukum kelahiran. Para manu tadi yang menurunkan manusia yang berasal mula dari hukum kodrat kelahiran disebut sebagai swayambu manu. U. Asal Mula Makhluk Berbadan Halus. Berkumpulnya rasa, cipta dan karsa yang akhirnya mewujudkan dzat yang asalnya dari Trimurti (Surya, Candra dan Kartika), yaitu dzat yang suci yang kesuciannya hampir menyamai Yang Maha Suci, karena memang dzat tadi berasal dari daya Gusti Kang Moho Suci dan bisa disebut sebagai Dzatullah. Perbedaannya sucinya Gusti akan memenuhi jagad raya, sedangkan sucinya dzat tadi hanya dapat memenuhi badan satu saja, Gusti Yang Maha Agung akan menguasai jagad dan seisinya, maka dzat itu hanya menguasai badan kasar dan seisinya. Dan dzat tadi yang menjadi utusan Gusti untuk memayu hayuning bawono dan seisinya dengan hukum-hukum kelahiran dan hukum-hukum sabda. Hukum kelahiran menggunakan badan kasar dan hukum sabda menggunakan badan hakus atau suksma. Apabila dzat melakukan kesalahan (mendapat karma) maka akan menjadi utusan lewat hukum sabda dengan sarana badan halus (suksma). Karma berasal dari kata karya manah (perbuatan hati). Semua perbuatan yang berasal dari pikiran itu pasti akan berbuah. Perbuatan yang baik juga akan berbuah kebaikan dan sebaliknya maka perbuatan yang buruk juga akan berbuah keburukan. Maka ada pepatah Jawa mengatakan: ngundhuh wohing pakarti. Dan itulah hukum karma, semua manusia hanya tinggal memetik hasil perbuatannya. Karena dzat (badan kasar yang ditempati suksma) adalah selalu meiliki karma (baik maupun buruk), maka dzat itu harus menjadi utusan melalui penjelmaannya dengan hukum-hukum kelahiran. Dengan begitu semua orang (manusia) hidup yang dilahirkan ke alam dunia akan mempunyai dosa (karma), dan apabila tidak mempunyai karma maka tidak akan dilahirkan. Juga apabila tidak mempunyai karma berarti masih berbadan halus (alam kedewaan) dan yang berlaku adalah hukum sabda. Penjelmaan dzat hidup dari alam kedewaan ke manusia adalah melalui hukum-hukum kelahiran, jadi haruslah melewati perseteruan antara pri dan wanita. Mungkin kisah berikut ini bisa menjabarkan hal tersebut. Dan kala itu, ketika ibu masih gadis dan bapak masih jejaka, sebenarnya diriku sudah ada. Saya berada (bersemayam) di cipta rasa dan karsa dari kedua orang-tuaku, dan bisa disebut sebagai sir atau grenjet. Dan setelah bapak dan ibu mendapatkan sir selanjutnya sire bapak dan ibu membuahkan budi. Dan setelah itu bapak dan ibu menabur benih budi dan disemayamkan di jonoloko yang disebut guwo garbo (kandungan). Saya keluar dengan warna putih suci yang beasal dari warna cahaya merah, kuning dan putih, ya itulah yang disebut air mani (sperma), wadi, suksmo, roso, dzat yang maha suci. Telu-telune atunggal, yaitulah saya (hidup) kekal yang tidak mati, yaitu dzat dari Gusti Yang Maha Suci, dan akan membangun badan kasar di dalam guwo garbo ibu, sebagai rumahku untuk hidup di alam raya untuk menjalankan kewajiban hidup sebagai utusan dari Gusti Yang Maha Kuasa. Aku di dalam kandunga ketika berumur sebulan di dalam membentuk badan kasar itu, maka ibuku terus berhenti (tidak datang bulan) kemudian ibu akan selamatan bubur suro. Selanjutnya setiap tanggal 1 Suro maka para ibu-ibu akan membuatkan Bubur Suro. Bubur Suro ini merupakan beras biasa yang akan dihias dengan irisan cabe merah dan telor dadar berwarna kuning. Itu mempunyai arti: bahwa keadaanku (yang akan menjadi badan kasar) adalah berasal dari tiga macam warna, merah berasal dari sarinya api, kuning dari sarinya angin dan putih dari sarinya air. Dan pada waktu itu saya juga mendapatkan sarinya warna hitam yang berasal dari bumi yaitu makanan yang dimakan ibu dan meresap melalui tali plasenta (sumber makanan bayi). Ketika kandungan sudah berumur 2 bulan, maka wujud badan kasarku bisa dikatakan pating grendhul, maka dari itu kemudian diselamati dengan membuat jenang grendhul. Jenang grendhul ini juga dinamakan jenang sapar atau Saparan. Ketika kandungan sudah berumur 3 bulan, maka badan sudah berwujud. Maka sudah ada bagian kepala, bagian perut, bagian tangan, bagian kaki, bagian mata, bagian telinga, bagiaan hidung dan bahkan bagian kelamin sudah ada. Dan maka dari itu ketiga.tempat sudah terbentuk juga yang disebut: giriloko, indroloko dan jonoloko. Maka dari itu kemudian dibuatkan selamatan telonan yang berarti: kadaton yang tiga tempat itu sudah jadi, yaitu sebagai arah atas, tengah dan bawah (otak, hati dan kelamin). Lama setelah kandungan menginjak umur tujuh bulan, maka rumah yang dibilang cagak papat lawang songo sudah jadi dan komplit dengan segala ornamenya: tulang, sungsum, urat, darah, otot, kulit dan rambut (bulu). Maka dari itu kemudian dibuatkan tanda dengan selamatan tujuh bulanan (mitoni, lingkepan) yang mempunyai arti bahwa rumah yang tujuh warna atau bumi yang tujuh lapis itu sudah lengkap, yang keseluruhan berbunyi: bumi lapis pitu cagak papat lawang songo. Kandungan umur 9 bulan adalah sudah waktunya untuk lahir (mrocot), maka dibuatkan selamatan berupa: bubur procot, kue apam dan pisang. Selamatan tadi disebut dengan procotan lan megengan. Procotan yang mengandung arti agar kelahiranku kelak akan mudah tanpa suatu halangan apapun, dan megeng adalah ketika saya akan lahir ke dunia keluar dari perut ibu, maka ibu akan megeng (meregang) napas, dan selanjutnya setiap tanggal 1 Poso akan diadakan selamatan megengan. Hidup yang ada di badan kasar ini adalah bersemayam di telenging ati (pusat hati, ada yang mengatakan hati kecil), yang mempunyai kekuasaan untuk membuat baaik atau buruk bangunan rumah itu (jagad cilik). Dan setelah itu maka setiap 1 Syawal kan dibuatkan sego punar yang dinamakan syawalan. Artinya, saya sudah terpisah dari badan ibu (guwo garbo, kandungan) menjadi utusan Gusti dan berkewajiban menjalankan hidup di alam raya ini. Mulai dari awal kandungan hingga hari kelahiran ibu juga masih mempunyai kekuasaan untuk menyelamatkan badan kasar, dan begitu juga saya masih berkuasa dalam Trimurti. Dan setelah lima hari (sepasaran) kekuasaan yang ada di giriloko akan pindah ke sedulur papat limo pancer, yang berasal dari cahaya yang empat macam itu. Mereka akan bersemayam di telinga, hidung dan mulut, dan menguasai 7 pintu, maka kemudian disebutkan sebagai tujuh hari. Mereka mempunyai lima kekuasaan yang disebut sebagai panca indra, yaitu: indra pendengar, indra penglihat, indra pencium, indra pengucap dan indra perasa. Dan disebut sebagai pasaran limo. Setelah masuk kedalam kedaton roso (rasa) yang ada di indraloka dan bersemayam di hati-sanubari. Umur 35 hari (selapanan, dimana misalnya lahir hari Jum’at dan pasaran Legi maka hari itu adalah sama) kemudian dibuatkan selamatan selapanan. Mempunyai arti bahwa kekuasaanku yang kedaton ketiga itu sudah diambil-alih (selapi) oleh sedulur papat limo pancer. Seorang anak yang sudah berumur 105 hari (tiga selapanan) akan dibuatkan selamatan nasi tumpeng yang diberi nama telung lapan. Ini mempunyai arti: bahwa kekuasan yang telu-telune atunggal (cipta, rasa dan karsa) sudah dikuasai oleh pancaindra. Dan sejak saat itulah maka kekuasaan di tiga kedaton itu sudah tidak ada sama sekali, mulai dari Trimurti hingga bumi lapis tujuh semuanya sudah diakui oleh sedulur papat limo pancer, dan keadaanku makin merasuk kedalam makin dalam ada di pusat hati (telenging ati), dan rumahku sendiri sudah ditempati, dikuasai, diatur dan dijaga oleh saudara sendiri sedulur papat limo pancer. Seperti itulah keadaan rumahku yang harus hidup terbelenggu oleh saudara sendiri, dengan tempat yang sangat rumit, dan kekuasaan hanya tinggal bagaimana untuk menghidupi badan kasar ini, dengan tujuan hidup untuk memayu hayuning bawono, tetapi semua sudah hilang, dan pada akhirnya nanti harus dipertanggung-jawabkan di depan Gusti Kang Moho Kuwoso. SERAT SABDO JATI (Ronggowarsito) Megatruh: 1. Hawya pegat ngudiya RONGing budyayu / MarGAne suka basuki / Dimen luWAR kang kinayun / Kalising panggawe SIsip / Ingkang TAberi prihatos (Jangan berhenti selalulah berusaha berbuat kebajikan, agar mendapat kegembiraan serta keselamatan serta tercapai segala cita-cita, terhindar dari perbuatan yang bukan-bukan, caranya haruslah gemar prihatin) 2. Ulatna kang nganti bisane kepangguh / Galedehan kang sayekti / Talitinen awya kleru / Larasen sajroning ati / Tumanggap dimen tumanggon (Dalam hidup keprihatinan ini pandanglah dengan seksama, intropeksi, telitilah jangan sampai salah, endapkan didalam hati, agar mudah menanggapi sesuatu) 3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu / Angayomi ing tyas wening / Eninging ati kang suwung / Nanging sejatining isi / Isine cipta sayektos (Dapatnya demikian kalau senantiasa mendambakan kebaikan, mengendapkan pikiran, dalam mawas diri sehingga seolah-olah hati ini kosong, namun sebenarnya akan menemukan cipta yang sejati.) 4. Lakonana klawan sabaraning kalbu / Lamun obah niniwasi / Kasusupan setan gundhul / Ambebidung nggawa kendhi / Isine rupiah kethon (Segalanya itu harus dijalankan dengan penuh kesabaran. Sebab jika bergeser (dari hidup yang penuh kebajikan) akan menderita kehancuran. Kemasukan setan gundul, yang menggoda membawa kendi berisi uang banyak) 5. Lamun nganti korup mring panggawe dudu / Dadi panggonaning iblis / Mlebu mring alam pakewuh / Ewuh mring pananing ati / Temah wuru kabesturon (Bila terpengaruh akan perbuatan yang bukan-bukan, sudah jelas akan menjadi sarang iblis, senantiasa mendapatkan kesulitas-kesulitan, kerepotan-kerepotan, tidak dapat berbuat dengan itikad hati yang baik, seolah-olah mabuk kepayang.) 6. Nora kengguh mring pamardi reh budyayu / Hayuning tyas sipat kuping / Kinepung panggawe rusuh / Lali pasihaning Gusti Ginuntingan dening Hyang Manon (Bila sudah terlanjur demikian tidak tertarik terhadap perbuatan yang menuju kepada kebajikan. Segala yang baik-baik lari dari dirinya, sebab sudah diliputi perbuatan dan pikiran yang jelek. Sudah melupakan Tuhannya. Ajaran-Nya sudah musnah berkeping-keping.) 7. Parandene kabeh kang samya andulu / Ulap kalilipen wedhi / Akeh ingkang padha sujut / Kinira yen Jabaranil Kautus dening Hyang Manon (Namun demikian yang melihat, bagaikan matanya kemasukan pasir, tidak dapat membedakan yang baik dan yang jahat, sehingga yang jahat disukai dianggap utusan Tuhan.) 8. Yeng kang uning marang sejatining dawuh / Kewuhan sajroning ati / Yen tiniru ora urus / Uripe kaesi-esi / Yen niruwa dadi asor (Namun bagi yang bijaksana, sebenarnya repot didalam pikiran melihat contoh-contoh tersebut. Bila diikuti hidupnya akan tercela akhirnya menjadi sengsara.) 9. Nora ngandel marang gaibing Hyang Agung / Anggelar sakalir-kalir Kalamun temen tinemu / Kabegjane anekani / Kamurahane Hyang Manon (Itu artinya tidak percaya kepada Tuhan, yang menitahkan bumi dan langit, siapa yang berusaha dengan setekun-tekunnya akan mendapatkan kebahagiaan. Karena Tuhan itu Maha Pemurah adanya.) 10. Hanuhoni kabeh kang duwe panuwun / Yen temen-temen sayekti / Dewa aparing pitulung / Nora kurang sandhang bukti / Saciptanira kelakon (Segala permintaan umatNya akan selalu diberi, bila dilakukan dengan setulus hati. Tuhan akan selalu memberi pertolongan, sandang pangan tercukupi segala cita-cita dan kehendaknya tercapai.) 11. Ki Pujangga nyambi paraweh pitutur / Saka pengunahing Widi / Ambuka warananipun / Aling-aling kang ngalingi / Angilang satemah katon (Sambil memberi petuah Ki Pujangga juga akan membuka selubung yang termasuk rahasia Tuhan, sehingga dapat diketahui.) 12. Para jalma sajroning jaman pakewuh / Sudranira andadi / Rahurune saya ndarung / Keh tyas mirong murang margi / Kasekten wus nora katon (Manusia-manusia yang hidup didalam jaman kerepotan, cenderung meningkatnya perbuatan-perbuatan tercela, makin menjadi-jadi, banyak pikiran-pikiran yang tidak berjalan diatas riil kebenaran, keagungan jiwa sudah tidak tampak.) 13. Katuwane winawas dahat matrenyuh / Kenyaming sasmita sayekti Sanityasa tyas malatkunt / Kongas welase kepati / Sulaking jaman prihatos (Lama kelamaan makin menimbulkan perasaan prihatin, merasakan ramalan tersebut, senantiasa merenung diri melihat jaman penuh keprihatinan tersebut.) 14. Waluyane benjang lamun ana wiku / Memuji ngesthi sawiji / Sabuk tebu lir majenum / Galibedan tudang tuding / Anacahken sakehing wong (Jaman yang repot itu akan selesai kelak bila sudah mencapat tahun 1877 S (1945 M). Ada orang yang berikat pinggang tebu perbuatannya seperti orang gila, hilir mudik menunjuk kian kemari, menghitung banyaknya orang.) 15. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu / Kala Suba kang gumanti / Wong cilik bisa gumuyu / Nora kurang sandhang bukti / Sedyane kabeh kelakon (Disitulah baru selesai Jaman Kala Bendu. Diganti dengan jaman Kala Suba. Dimana diramalkan rakyat kecil bersuka ria, tidak kekurangan sandang dan makan seluruh kehendak dan cita-citanya tercapai.) 16. Pandulune Ki Pujangga durung kemput / Mulur lir benang tinarik / Nanging kaseranging ngumur / Andungkap kasidan jati / Mulih mring jatining enggon (Sayang sekali “pengelihatan” Sang Pujangga belum sampai selesai, bagaikan menarik benang dari ikatannya. Namun karena umur sudah tua sudah merasa hampir datang saatnya meninggalkan dunia yang fana ini.) 17. Amung kurang wolung ari kang kadulu / Tamating pati patitis / Wus katon neng lokil makpul / Angumpul ing madya ari / Amerengi Sri Budha Pon (Yang terlihat hanya kurang 8 hari lagi, sudah sampai waktunya, kembali menghadap Tuhannya. Tepatnya pada hari Rabu Pon.) 18. Tanggal kaping lima antarane luhur / Selaning tahun Jimakir / Taluhu marjayeng janggur / Sengara winduning pati / Netepi ngumpul sak enggon (Tanggal 5 bulan Sela (Dulkangidah) tahun Jimakir Wuku Tolu, Windu Sengara kira-kira waktu Lohor, itulah saat yang ditentukan sang Pujangga kembali menghadap Tuhan (24 Desember 1873)) 19. Cinitra ri budha kaping wolulikur / Sawal ing tahun Jimakir / Candraning warsa pinetung / Sembah mekswa pejangga ji / Ki Pujangga pamit layoti (Dari sananya memang tidak diterjemahkan)

    Senin, 26 Maret 2012

    ma'rifat jati


    LIMA’RIFATI DHOHIRI WAL BATHINI
    Ngurmati ingsun marang guru pituduh panjenenganipun HADROT SYEKH HAJI MUHAMMAD SIROJUL ARIF. Mugi Alloh ngersaaken keslametan lan Ridho marang panjenenganipun guru kito Muhammad Sirojul Arif..Amien ya Robbal Alamin…
    Hai menungso kabeh kaweruhono ing maknane lafadz Bismillah.Jalaran saktemene bismillah iku dadi kawitane perkara lan dadi pungkasane sekabehane perkara, lan dadi kawitane sekabehane Kitab. Awit saking kitab Al-qur’an tumeka marang kitab liyane. Dadi yen siro arep mangerteni ing sejatine Alloh kudu mengerteni ing isine lafadz Bismillah.
    • yen siro arep mangerteni ing alam saisine kudu ngerti isine Bismillah
    • Yen siro arep mangerteni ing wite ilmu kudu ngerti ing isine lafadz Bismillah
    • Yen siro arep mangerteni ing kembange Ilmu kudu ngerti ing isi Bismillah
    • Yen siro arep mangerteni alam saisine kudu ngerti isine bismillah
    • Yen siro arep mangerteni ing ewohe ilmu kudu ngerti ing isine Bismillah
    • Yen arep mangerteni ing dununge ilmu kudu ngrti ing isine Bismillah
    • Yen siro arep mangerteni ing sholat kudu ngerti ing sisine Bismillah
    Lan yen siro arep mangerteni ing Cekake lan arep mangerteni ing apa wae iku kudu mangerteni ing isine Bismillah. Mula wong lanang lan wong wadon iku wajjib mangerteni ing isine lafadz Bismillah, yen siro ora ngerti lan ora weruh ing arti lan ma’nane Bismillah iku iso dadi Kafir..Tegese mripat isih keling – kelingan isih durung bisa Ma’rifat Billah kang sempurna, senajan wong iku mau sempurna utawa wis kuncoro Alime, olehe mondok wis sewu tahun,lan gurune wis sewu guru,lan kitabe wis sewu kitab lan muride sapirang-pirang. Senajan bisa mlaku ing sajrone bumi lan bisa metu ing awang-awang tampo tumpakan,lan slulup ana in geni tanpo kroso panas, lan biso ngilang lan japa apa wae biso, lan ngibadahe luwih khusuk yen donga opo wae kang dituju teka..
    Ananging kok ora weruh lan ora ngerti ing arti lan ma’nane lafadz Bismillah lan isine huruf Bismillah iya iku isih Kafir Indalloh senajan wong iku turunan Kyai, Wali, Nabi Pisan iku mau yen ora ngerti ing isine Bismillah uga isih Kafir Indalloh, Islame isih Indannas…
    Dene yen ngerti lan weruh ing isine lafadz Bismillah senajan wong iku mau keturunan jawa, cina , londo utawa turunan buta utawa danyang lan sapitirutipun iku wis islam indalloh. Mula yen siro pengin dadi islam indalloh mbuh wong lanang utawa wong wadon, tuwa, Enom, cilik, gede, pada estoaken lan temenanan golek pangerten kanggo mangerteni ing arti lan isine lafadz BISMILLAH.
    Poma- poma aja sembrana lan aja kosih ora ngerti ing isine Bismillah yen ora ngerti ora absah kabeh amale lan ora den trimo dening Alloh mungguh ibadah ora absah mungguh taubat ora den trimo..kranten dereng islam indalloh…
    BISMILLAH
    Ngawiti ingsun klawan Bismillahirrohmanirrohim…mbuka nerangaken ingsun ing klawan boso jawi Makna lan isine Lafadz Bismillah…
    1. Alife Bismillah
    Alife lafadz Bismillah iku satemene ( Akhadiyah ) Kena den arani Alif ( dzatul Wahid ) teges tanda anane Dzat sejati lan nyatane anane pengeran iya iku nyatane anane Alloh blaka..Yaiku kang duweni cahyo urip, Urip tunggal kang nguripi yaiku kang den arani Banyu Nur Alif lan den arani Banyu suci sejati lan den arani Ratuning banyu lan den arani Urioe Alloh lan kang den arani Urip Tunggal karo pati, pati tunggal karo Urip.
    Nalika semono Iku Alloh durung Berahi wujude isih wujud Mahdhi, tegese wujud kang sakweca tgese isih wujud tunggal Urip ,tunggal Rasa, tunggal ora ana liya kejaba Alloh kang nyata iku ya mengkono den arani (LA TA’YUN ). LATA’YUN tegese durung ana kang ngerteni wujude Alloh babarpisan. Tegese wujud dewe tanpo ana kang maujudake , urip dewe tanpo ana kang nguripi, Jumeneng dewe tanpo ana kang jumenengake..jumeneng Mahdhi lan wujd sejati.
    Dalile “ Kul huwaallohu Ahad…..”
    Dawuhw Muhammad marang umat kabeh yen satemene Alloh nalika durung berhi tegese durung kersa ndadeake kabeh alam isih wujud tunggal urip, tunggal rasa , tunggal sejati yaiku isine Alife lafadz Bismillah…


    2. BA lafadz Bismillah
    Iku nuduhake anane ( WAHDAH ) DENE ANANE WAHDAH Iku nuduhake Sifat sejati lan kang aran sejatine Muhammad lan ingkang aran HAQIQOTE MUHAMMADIYYAH…
    Dadi yen ana wong kangngaku Muhammadiyyah tapi ora ngerti ing artine Bismillah, iku dudu Muhammadiyah Haqiqi, lan den arani nyatane Dzatulloh, banjur ana sejatine Nure Alloh lan den arani sejatine nur Muhammad, lan kena den arani nyatane Alloh yaiku kang diarni wijine sekabehane Alam
    -Dadi mangertia yen Alife lafadz Bismillah iku wijine sekabehane Urip lan sekabehane Roh
    -Dadi wujude wujude apa wae lan sekabehane apa wae barang kang dumadi iku ora liya mung saka BA, lafadz Bismillah.Dadi Ba’ lafadz Bismillah iku kena den arani wijine sekabehane alam.
    Dqadi Uripe sekabehane alam lan Dhohire sekabehane alam iku ora liya mung soko Alife lafadz Bismillah lan BA’ Lafadz Bismillah..

    Dene alife lafadz Bismillah iku den arani sejatine Nurulloh BA’ lafadz Bismillah iku den arani sejatine Nur Muhammad. Sawise mengkono Nurulloh lan nur Muhammad iku banjur dikumpulake dadi sawiji ora kena den bedakake babarpisan. Mulane kumpule nurulloh lan nur muhammad iku mau kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon seati yaiku kang den arani NUR mangan NUR.
    Dalile “ Nurun ala Nur yahdillahi linurihi mayyasau wayadribullohul amsalu linnasi wallohu bikullisaiin alim..”
    Tegese anane Nur mangan Nur iku mau, krana Gusti Alloh arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto sopo Alloh marang kabeh menungso yen satemene Alloh iku ngerti marang kabeh barang kang dumadi…

    3. “SIN” LAFADZ BISMILLAH
    SIN lafadz Bismillah iku nerangaken anane WAKHIDIYAH yaiku nuduhake anane ALAM 3 LAN ASMA 3 ..
    Kranten satemene Alam 3 lan Asma telu iku wis ana nang sajrone SIN iku mau…
    Dene kang diarani ALAm telu yaiku :
    a.AKHADIYAH
    B. WAHDAH
    C. WAKHIDIYAH
    Dene kang aran ASMA telu yaiku :
    A. ALLOH
    B. MUHAMMAD
    C. ADAM
    Tegese Alloh iku Dzat sejati, Muhammad iku sifat sejati, Adam iku asma sejati yaiku nyatane Rosul, tegese kang den karepaken Rosul iku nyatane Nur kang urip saking Nurulloh yaiku nyatane Adam Adam iku kang dadi Bapake menungso kabeh. Mula menungso iku kena den arani metu saka Adam…


    4. “MIM” LAFADZ BISMILLAH
    Dene MIM –e lafadz Bismillah iku nyatakake ananen roh IDHOMI. Dene kang den arani Roh idhomi iku nyatane arane menungso sejati yaiku sejatine kang jineten marang sejati ne lan kena den arani wedar. Maksud kang den karepaken inggih meniko jasad ngliputi badan yaiku nyatane anane AF’AL Sejati….
    Dene gandengane SIN LAN MIM iku nuduhake
    • ALAM ARWAH
    • ALAM MITSAL
    • ALAM AJSAM
    • ALAM INSAN KAMIL
    Maksud kang den karepaken yaiku nyatane asmane Alloh yaiku nyatane Asmane Dzat Mutlak. Tegese nyatane Muhammad kang dadi Ganthine Dzat kang Nyata..
    Dadi Dzat sejati iku Alloh, Dzat kang nyata iku Muhammad kena den arani Dhohiro Muhammad Haqiqote Alloh…
    Dadi yen ditingali saking dhohir pola tingkahe Dzat sejati mula kena den arani kahanane Pengeran lan kena den arani Kenyataane Alloh Ta’ala.Dene Sejatine Alloh iku tan Asma Alloh, Sejatine iku Dzat , Asma ulloh iku Rohman.
    Tegese Nyatane Muhammad yaiku nyatane Alam Ajsamyaiku nyatane asmane Rosul rupane Adam Idhomi…Dadi arane Jisim yaiku jisim Alloh lan kena den arani Jisim iku negarane Alloh yaiku telung Jasad Uripe Alloh….
    Telung jasad Uripe Alloh yaiku den akui wujud tunggal lan den arani Dzat Mutlak..dadi badan sak nyawane nyata tunggal banjur kena den arani Wujud Mutlak…yen mengkono kena den arani Rasa Tunggal lan kena den arani Kalimat Syahadat Loro, tegese wis ngerti sejatine Alloh lan ngerti sejatine Muhammad lan wis ngerti sejatine dhohir lan Bathin..
    Dhohire Nabi bathine Wali, Dhohire Muhammad bathine Alloh lan kena den arani Jasad Muhammad Uripe Alloh lan kena den arani dhohire kawulo Bathine Pengeran..tegese wis ngerti sejatine badan lan sejatine Urip yaiku Nyata sejati Bapak lan Biyung jalaran wis ngerti Careme Alif lan Careme Sin…
    Banjur wis nyata sekale kang den gasakake kayu loro pang siji rupane iku ratune sifat Jalal lan sifat kamal , Sifat Jalal iku Nurulloh yaiku lanang sejati lan sifat kamal iku Nur Muhammad yaiku sifat Kamal iku Nur Muhammad yaiku Wadon sejati..
    Arane Jalal iku kuwasa ngetokake wesi lan sifat kamal iku ngetokake watu… campure wesi lan watu banjur dadi geni den ibaratajen geni iku campure raga lan Urip yaiku ngaruhane nyata, jalaran ora ana geni yen ora ana watu lan wesi lan ora bakal ana anak yen ora ana Bapak lan Ibu lan ora ana WAKHIDIYAH yen ora ana AKHADIYAH LAN WAHDAH…
    Jlaran kabeh iku metu saka AKHADIYAH , Akhadiyah nglairake Wahdah, Wahdah nglairake Wakhidiyah, Wakhidiyah nglairake ing sekabehane alam…
    AKHADIYAh iku maqome Dzat , WAHDAH iku maqome Sifat lan WAKHIDIYAH maqome Asma , lan kabeh Alam maqome Af’al…
    • Ora ana AF’AL yen ora ana Asma
    • Ora ana ASMA yen ora ana Sifat
    • Ora ana SIFAT yen ora ana DZAT
    Jlaran kabeh Af’al ,Asma ,Sifat iku haq-e dzat…mula kabeh mau iku mung kagungane Alloh (Dzat)
    Dadi yen wis bisa fana Dzat lan Fana Sifat lan fana Asma banjur Bisa Kamal..jalaran kabeh wis balik utawa wis manggon ana Dzat kabeh..yen wis bisa Kamal banjur bisa Kohar tegese Dhohire – bathine wis kumpul dadi sawiji lan kena den arani Lorone Tunggal, Telune Tunggal dadi sawijji.. Mula siro mangertia kumpule jasad, Ati , Rasa Alloh…sajrone rasa kaya kumpule lanang sejati marang wadon sejati
    Nalika metune wesi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure Banyu Alif lan Banyu BA’ iku kena den arani INSAN KAMIL ( KAMILUL INSAN )…DENE ARAN Rohim iku aran Asale Alloh yaiku nyatane Badan ngliputi jasad iya aran nyata kang jineten ing sejatine..yaiku ora liya mung saka Sifat Jalal lan Sifat Kamal…wis mung iku wae, jalaran iki larangan kawidar sabdo,larangane kabeh wali, mung kudu isyarat kersane Alloh…











    ISLAM

    Ayuh siro kabeh pada mangertia nopo sing sakbenere ISLAM iku…kabeh wis pada ngerti islam iku dadi slamet marang kang gelem ngagemi kanthi ikhlas kang den karepaken yaiku Islam indannas ya Islam Indalloh..
    Dene kang den karepaken ing iki katerangan inggihnmeniko Islam ono loro cacahe yaiku
    1. ISLAM NAQIS
    Islam naqish yaiku islam sepet supata getih, tegese islam hukum…kang den maksud inggih puniko angger hukume islam wis maca syshadat loro, jalaran dedeke wis islam menurut sareat..stahadat sareat, sholate sareat , zakat sareat, poso sareat, lan kajine yo sareatiku ora kena den pateni, ora kena den beleh, walaupun haqiqote durung Syahadat,Sholat, Zakat< Poso, lan kaji…dadi yen salah sewijine saking rukun islam iku mau wis den lakoni iku wis islam Naqis lan harom den pateni…

    2. ISLAM KAMIL
    Islam kamil yaiku Islam Indalloh iku islam ora makna slamet tapi islam makna PASRAH..dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh iku udu tanggung jawabe kabeh wis den pasrahaken marang sing duwe yaiku nyatane Alloh…Ora ngengah babarpisan iya iku kang den areani islam kami lan iskam Indalloh, dudu islam Indannas dudu islam naqish…
    Mula iki kaweruhana beda-bedane islam naqish lan islam kamil lan eling-elingana temenan jalaran yen iSLAM naqish iku satemene kurang banget ora absah Indalloh yen indannas iyo wis absah..
    Mula kang den karepaken yaiku
    “Innaddina indallohil islam wamayyabtagi ghoirol islamandiina falayyubalu minhu …”
    Kang tegese mula ora den trimojalaran mung nekseni, ora ngerti kang den sekseni sholat ora ngerti kang den sholati,lan ora ngerti jeneng sholat, zakat ora ngerti kang den zakati,poso ora ngerti kang den posoni, kajine ora ngerti kang den kajini..mangka stemene kudu sempurnosyahadete, sholate, posone, lan kajine pisan kudu sempurno kabeh iku ora dunyo ora akhirat mung Kari ALLOH TA”ALA…



    IMAN

    Kaweruhana hai poro menungsa kang wis ngagemi Agama Islamyen Iman setuhune Iman iku den bagi dadi patbelas( 14 ) bagian :
    1. IMAN AQROR
    YAIKU imane wong ahli Syereat belaka wis twrimo angger wis ngucapake ing dalil
    “ AMANTU BILLAHI WALMALAIKATIHI WAROSULIHI WAL YAUMIL AKHIRI WAIKODARIHI HOIRIHI WASARRIHI MINALLOHI TA’ALA “

    2. IMAN TASHIQ

    Yaiku wis duweni kwyakinan ana sajrone ati, ngandel banget anane Alloh, lan kitab Al-qur’aniku wahyu saking Alloh kwpatingake marang kanjeng Nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang umate kabeh. Kang pokoke iman iki yaiku iamn ahli syareat…

    3. IMAN TASHIQ IQRAAR
    Yaiku yaiku iman kang ono ing pangucapane yo iman ing ono Atine lan mbuktiaken mbuhsatitik mbuh akeh wis duwe hubungan kitab iku uga iman wong ahli syareat…

    4. IMAN YAQIN
    a. Iman aenul Yakin
    Yaiku imane wong ahli toriqhot dhohire kanthi kerja mempeng kathi Ridhone Alloh, percaya marang Alloh kang paring opo kang diseja lan paring dala kang bener yaiku dalane sowan marang ngarsane Alloh, kanthi ndepe-ndepe tapi dereng mangerten marang sejatine Alloh….

    b. Iman Haqqul yakin
    Yaiku Imane wong ahli toriqoh maneh yaiku percaya marang sejatine Alloh kanthi adab, tegese tata krama lan ndepe-ndepe marang sejatine Alloh , kanthi ngeningaken pikiran lan eling marang sejatine Alloh iku DZAN BILAAKAILIN WALA MISYAALIN, Kanthi ngangge pedoman kitab olehe eling kanthi banget , tegese nganti teka rasa nanging durung tumeke Fana…tegese nganti teka rasa nanging durung tumeka baqo, keyakinane esih didadekake , diwujudake , diuripake , dibisakake, dikuwasakake, dilungakake lan sapanunggalipun…

    5. IMAN TAUHID
    Yaiku imane wong ahli haqiqot maksud kang den karepaken inggih puniko imane wong sing ngeryi haqiqote sejatine Alloh lan ngerti sejatine awake lan ngerti asle, tegese bakale lan ngerti gawenw lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan lungane lan ngerti balike lan ngerti tekene lan ngerti asale maneh…tegese asal Dzat ya balik marang Dzat , aslae siji ya balik marang siji, mapan siji , papan siji , amor siji pisah siji, dadi wujud tunggal, gawe tunggal, dadi ora mlaku ora mandek, ora obah ora meneng yaiku jang den arani iman ihli Haqiqot….

    6. IMAN TAUHIDUL TAUHID
    Yaiku diarani iman haqiqot percoyo sawijine Alloh,dadi tegese alam kabeh saisine ora ono, tegese alam ora ono ,isine ora ono, jasad ora ono, urip ora ono, wujud ora ono, rupa ora ono, aran ora ono, gawe ora ono, mung Kari Alloh blaka kang Ono..dadi ora loronkari siji yaiku kang den arani iman tauhid , tegese iya mengkono iku imane wong ahli tauhid wong ahli haqiqot kang sejati…

    7. IMAN MA’RIFAT
    Yaiku uga imane wong ahli haqiqot dene iman ma’rifat iku mangerteni bafdan alus kang ana sajrone badan wadak, lan mangerti bakale , gawene, dadine, penggaweane, wijude, rupane jenenge, manggone, lan kang dienggoni, lakunelan kang dilakoni, kang mlaku lan sapiturutipunyaiku kang aran Ma’rifat…
    Percoyo koyo mengkono iku kena den arani iman Ma’rifat ya ngerti kabeh mengkono iku mau kanthi dibarengi haqiqot lan kena den arani ahli haqiqot lan ahli ma’rifat lan kena den arani iman KAMIL

    8. IMAN HAQEQOT
    Yaiku iman sejati ,sejatine iman utawa kena den arani iman ghoib tegese iman wong ahli Arifin, dene iman wong ahli Arifiniku imane poro Nabi lan poro waliyulloh lan poro mikmin HAQ…

    9. IMAN GHOIB
    Yaiku imane wong kang kudu percoyo marang kang ghoib soale wong kang percoyo iku kudu ngerti disik marang kang ghoib ora absah menyang sejatine Alloh yen durung ngerti sejatine Alloh…sejatine sing diarani “WALLDZINA YU’MINUNA BIL GHOIBI “ YAIKU WONG KANG NGERTI GHOIB lan sing biso “ YUKIMUUNASSHOLAH..”
    Yen ora ngerti kang ghoib ora bisa iman ghoib ya banjur bisa “YUKIMUUNASSHOLAH..” SATEMENE KANG DEN ARANI Ghoib iku Alloh sing akbar iku A’LAM…yen wis iman Alloh lan Akbar tegese wis kumpul Alloh lan Akbar , sawise Akbar banjur Ghoib, tegse kang den karepaken yaiku Akbar ilang kari Alloh yaiku jenenge Sholat..
    Dadi yen durung iman Ghoib ,berarti durung YUKIMUNASSHOLAH…yen durung Yukimunasshilahberarti durung ngerti ghoib..mula iki kaweruhana sing temenan marang wong kang wis ngerti ing sejatine…

    10. IMAN GHOIBUL GHOIB
    Yaiku kena den arani iman Arifin lan kena den arani Samara Samar, HU Aku Alloh ucape wujud, Wujude Alloh, Alam teles dunya, Teles Akhirat, Teles kabeh , mung kari Alloh, Kana Alloh, kene Alloh, kono Alloh , Iki Alloh, iku Alloh lan spiturutipun..


    11. IMAN BAQO
    Yaiku Iman arti langgeng.. tegese iman teges tetepe iman, uripe iman, matine iman, meleke iman, turune iman, mlakune iman, mandek iman, obahe iman, menenge iman, teges kang den karepaken yaiku percoyo lan eling ora pedot babar pisan…

    12. IMAN BAQO’UL BAQO
    Yaiku uga imane wong Arifin yqiku sing ora tau metu sangka Alloh lan sangka bumine Alloh babarpisan..


    13. IMAN KAMIL
    Yaiku Imane wong Arifin yen disawang khowariqul adat yaiku Kyai ora tau sholat yen sholat ana nang ngendi ngendi yen sholat terkadang petakilan terkadang jaranan, terkadang ana bong-bongan bata, terkadang ngambungi begenggek, tapi yen pinujukaya mengkono ora kena den lakokake yen dilakokake utawa diina, sing alok dibendoni gisti Alloh, mula aja ngina sing deweke ora ngerti..

    14. IMAN KaMILUL INSAN
    Yaiku iman ahli Arifin yaiku terkadang kelakuane kaya wong gendeng kaya wong kepalang ,terkadang kaya wongkere terkadang kaya wong beluntah, wis laku maksiyat terus-terusan perlune angger ben ala ketara apik babar pisan, tur sejatine ngerti “ ISYIQ, ASYIQ, MA”SYUQ, lan kena diarani ngerti wijine antii, tukule antii, wohe antii, dadi wiji maneh lan ngerti kumpule lan pisahe, ngerti kumpule maneh, antii dadi siji, antii wungkul maneh, pokoke diarani iman Kamil mukamiliku dadi awit asal sangka wungkul dadi wungkulmaneh..
    Wis HUWA Ku ALLOH lan kena den arani dhohire ning komplek sejatine ning Dzatulloh. Dadi AmorAlloh enggone ora ning mesjid dunya kono ,kudu ning mesjid samar, mesjid samar iku ana ing tengah- tengah ara-ara tarwiyah ..dadi iaya ning alas, ning koyho, iya ning komplek iku luwih nyamri
    Kang durung ahline ora bisa ngerti marang sejatine wong iku sing iso ngerti ing sejatine wong iku mung sing iso amor Alloh..Wong sing amor Nurulloh blaka, iku uga kelabu imane kamil mukamil,nanging yen biasa maqome ora baqo..








    DRAJATE MENUNGSO

    Dene ing tuliasan mengkene badhe nyiratake drajate menungso kang isih oleh pitulung, tegese isih oleh pitulung dening Alloh..

    1. DRAJAT UBAD
    YAIKU drajate bocah kang isih cilik utawa drajate preaman kang dadi gelem nglakoni perentah krana ana upah..yen sholat ,poso, zakat, kaji, ngaji, wiridan, maca al-Qur’an lan kebajikan liyane kang den kerjani amung ngarep arep marang ganjaran, babarpisan ora ana kang kliwatan, kabeh amale jaluk ganjaran yaiku kang aran drajat Ubad..

    2. DRAJAT MIHIBBIN
    Yaiku drajate wong demen, tegese demen marang Allo, perkara upah kari sak kersane Alloh, Dhohir lan Bathine ora duwe pengerep-arep babar pisan kaya mengkonoiku drajate muhibbin. Amung ngemban dawuhe Alloh marang Nabi Muhammad..

    “Qul ingkungtum tuhibbuunalloha fatuhibbuunitahbibkumullohu wayaghfir lakum dzunubakum..”

    Tegese hai Muhammad umatmu kabeh critanan..Hai umatku kabeh yen temen-temen demen siro kabeh gelem nindakake perintah gusti Alloh kaya olehe ingsun nindakake, siro kabeh bakal den demeni rarang Alloh den ngapura kabeh keluputan dhohir lan bathine

    3. DRAJAT MUTTAKIN
    Yaiku drajate wong kang wdi marang alloh malah –mlah dewekw iku ngrumangsani dadi kawulo, yen kasi ora nindakake perintahe Alloh kuatir yaen bakal den sikso utawa den bendhoni den uring-uringi, oara krane-a ngarep-ngarep upah jalaran kaya mengkono iku ningali dawuhw Alloh

    “ Ya ayyuhannassu’budu robbakumulldzi robbakumulldzi holakokum walldzina ming koblikum la’allakum tattakum fattakunnarollati wakuduhannasu wal hijaroh u’iddat lil kafirin..”

    Tegese Hai eling-eling poro menungso kabeh pada mbektia tegese oada nindakake kang dadi perintahe pengeran iro kabeh, iya iku kang dadekake ing wong – wong sing sadurunge iro kabeh…yen pancen siro kabeh iku pada dadi wongkang rakwa wedi marang siksa neroko, jalaran urup-urupe saking menungso lan lan watu..iya iku kang den arani drajate Muttaqin


    4. DRAJAT SHOLIKHIN
    Yaiku drajate wong kang ahli adab,tegese tatakrama marang Alloh dewekw rumangsa dadi kawulane Alloh tunduk marang Alloh..kuatir yen keluputane lan andap asor marang alloh. Nganti ndingkulkake raine tansah eling marang pengeran lan kanthi nyuwun tinarima amal lan tansah eling supaya dibales amale kanthi diparingi suwargo..
    Kang nikmat kelawan Ridhone Alloh, lan ngedihi laku maksiat kabeh lakune kantji ati-ati mung sayange ora fana sifat, ora fana asma, ora fana Af’al, lan percoyo Alloh iku pengeran iku Gusti..olehe kaya mengkono iku gandelan dawuhw alloh
    “Wabassirilldzina amanu wamilussholihati anna lahum jannating tajrimintahtihal anhar..”
    Tegese ..Hai Muhammad bebungahen umatmu kabeh yaiku wongg-wong kmau pada kang pada percoiyo yen Alloh iku pengeran, lan pada nglakoni ing kebecikan lan supoyo wong2 iku mau pada dnduweni bagian suwargo, ya suwargo iku panggonan kang akeh nikmate, nganti saking nikmate iku mau den serupakake kaya miline banyu bengawan lan kabeh nikmat iku mau pinangka kanggo rizqine ahli suwargo kono..

    5. DRAJAT ARIFIN
    Yaiku drajate para Nabi lan poro wali yaiku drajate wong kang ngerti bakale lan ngerti gawene ,ngerti dadine, ngerti omahe, manggone,papane lan ngerti lungane.Wong kang ora ngerti balike, mulihe lan ngerti mapane dadi banjur ora rumangsa duwe bakal, gawe, dadine, omahe, manggone,papane, gawene, nikmate,polahe, wujud rupa lan sapiturute kabeh ora rumangso duweni jalaran kabeh mau mung kagungane alloh…
    Krana kabeh mung wujud ngadam,sing ngadam wujude, sing wujud ngadame, apa meneh kok ngamale wujud wae ora nduwe,urip ora nduwe. Mula kaya mengkono iku pada ngertenana sing temenan, yen kasi ora mngerti banjur ngaku barang deweke, iku jajal pikiren sing temenan,mumpung durung kebacutlan sopo sing ngerti sejatine Alloh yaiku ngerti sejatine awake dewe banjur bakal ngerti ing sejatine Alloh.ya kaya mengkono iku mula banjur Alloh dawuh mengkene

    “MAN AROFA NAFSAHU FAQOD AROFA ROBBAHU..”

    Tegese.. yen sopo wonge ngerti marang awak deweke mangka bakal ngerti ing sejatine pengerane..”






    ALAM AKHADIYAH

    Dene utawi kang kasebut ing dalem judul AKHADIYAH iku pembahasan kang kaping lima,tegese alam kang isine ora liya kejaba mung Alloh lan kena den arani Alame Alloh..
    Nalika dereng berahi , alam Akhadiyah iu kena den arani LATA’YUN ,tegese dereng wonten kang ngertos marang sawijine Alloh nalika samana iku kena den arani isih WANGWUNG, lan ono kang ngarani isih GUNG LIWANG LIWUNG mboten wonten nopo-nopo babarpisan sing ono isih Alloh blaka…

    “ALLOHU WAHDAHU LA SYARIKALAHU..”

    Tegese ..Nilika Akhadiyah iku mboten wonten nopo-nopo kang enten mung Alloh dewe mboten wonten kangngancani kaduwe Alloh babarpisan..
    Lan enten keterangan ono ing kitab suci Al-Qur’an..

    “QUL HUWALLOHU AHAD..”

    Tegese..dawuhe Muhammad marang umat kabeh ,yen sekatine Ailloh iku nalika isih Akhadiyah, sing wujud iku Alloh Taala dewe, regese nalika Akhadiyah iku langit, Bumi, dereng wonten, kena den arani jagad dereng wonten, srengenge dereng wonten ,kabeh alam uga dereng wonten.Alam dunya dereng wonten, alam akhirat derwng wonten lan kabeh makhluk dereng wonten, sing ono mung Alloh dewe,wujude Dzat dereng wonten Sifat…
    Sifat isih sifat Jalal dadi isih wujud tunggal,urip tunggal,rasa tunggaltegese wujud dewe tanpa ono kang maujudake, urip dewe tanpo ono kang nguripake,jumeneng dewe tanpo ono kang jumenengake,awal dewe tanpoono kang ngawitake,Akhir dewe tanpo ono pungkasane, siji ora ana wilangan..ya kayo mengkono kang diarni WUJUD MUTLAK KELAWAN ITLAK…lan kena den arani WUJUD MAHDHI tegese sing wujud isih sakweca Alloh Ta’ala yaiku ora liya meneh kejaba Alloh Ta’ala dewe…

    Dene wujud Alloh Ata’al nalika ing alam Akhadiyah iku wujudiyah tegese wujud padang gumilang ora kaoyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babarpisan…Ora ono kang madani sekabehane wujud neng alam dunyo iki yaiku kang diarani WUJUD NUR,tegese wujud NURULLOH kang diarani NURJATI tegese wujud sejatine Alloh….





    ALAM WAHDAH

    Dene alam Wahdah iku kawitane berahine Alloh Ta’ala yaiku sawijine Alloh TA’ala arep kersa nyatakake AF’Ale Alloh Ta’ala. Nyatakake kuasane Alloh Ta’ala lan nyatakake wujude sifat NURULLOH kang diarani sejatine Nur Muhammad yaiku kang diarani MUHAMMADIYYAH lan kena den arani Sejatine Muhammad..dadi bener orane nyatakake wujud sifat tapi Sifat mau isih sinempen ing dalem Dzat tegese NUR MUHAMMAD iSIh SINEMPEN ing Dalem NURULLOH…

    Kena den arani Nur Muhammad isih sinempen ing dalem LINTANG JOHAR kena den arani Dhohir isih sinempen ing dalem Bathin..Bathin sinempen ing dalem Ghoib..
    Dene wujude LINTANG JOHAR iku mau kaya kendil rupane mencorong genine tanpo ono wangwane, ketingal gumantung tapi ora ono cantelane ,ketingal murub tanpo ono sumbune lan tanpo lengo, lan urube ora koyo urube damar ,ora koyo listrik, murube ora ono kang madani…

    Mula pada eling-eling yen sajrone dhohir –iku ono bathin, sajrone bathin ono ghoib, mula iku ya contoh asale NURULLOH..banjur NURULLOH nglairake LINTANG JOHAR, lintang johar nglairake NUR MUHAMMAD NUQOTH GHOIB ROH IDHOMI..
    NUR MUHAMMAD NUQOTH GHOIB ADHOMI banjur nglairake AlAM KABEH..
    Mula kena den arani wijine kabeh alam iku lintang johar . lan kena den arani wijine kabeh alam iku Nur Muhammad mula mangertia nalika waktu LADZI , tegese kang den karepaken Wektu LADZI iku nalika wektune Alloh Ta’ala arep kersa nglairake Nur Muhammad kanthi sempurno…

    Tegese arep nyempurnaaken Keberahiane yaiku kersa ngetoake cahyo murub, olehe ngetoake sangka lintang johar kang den arani sejatine Nurulloh, iku mau tumetes dadi roh Idhomiyaiku calon dadi Wadahe Nur Muhammad, nuli ngetoake cahaya putih utawa diarani Nur Putih olehe ngetoake uga sangka lintang johar, iku tumetesdadi Nuqoth ghoib KANG CALON DADI RASANE Nur Muhammad, nui ngetoake cahaya luhur utawa diarani NUR LUHUR, olehe ngetoake yga sangka NURULLOH kang diarani lintang johar iku mau tumetes wujud kaya kaca bening tur kang bersih tur kang mencorong tur kang padang tanpo ana kang madani ,rupane agung tur luhur yaiku NUR MUHAMMAD arane…lha kang telu iku mau anjur den dedekake sawiji dening ALLOH…

    Dene carane ndadekake mengkene Nur luhur kang diarani Nurr Muhammad iku mau dipulas kelawan Nur Putih kang diarani Nuqoth Ghoib, nuli dipanjengake Nur Murub kang diarani Roh Idhomi iku mau kanthi sempurna nuli kena diarani wujud Nur Muhammad iku wis sempurna, nuli diasmani NUR HAYAT MUHAMMAD…

    Sawise mengkono Nurul hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh ana Sajrone NURULLOH, wektu iku kena den arani LATA’YUN AWAL.. tegese mulai ketingal kebrahinane Alloh..dadi wektu samono iku kena den arani Dzat wis nglairake Sifat tapi pada ngertia satemene Alloh nglairake kebrshinsne kang kaya mengkono iku mung sawijine Alloh Ta’ala Dewelan kersane Alloh Ta’ala dewe..

    “INNALLOHA KHOLAQO KULLI SYAEIN WAHDAHU..”

    Tegese….Suwijine Alloh kersa ndadekake opo wae iku mung sawijine Alloh Ta’ala dewe, tegese mung kersa Alloh dewe lan kuasane Alloh dewe…





    ALAM WAKHIDIYAH

    Dene alam Wakhiiyah iu den arani TA’YUN SYANI yaiku suwijine Alloh ngumpulake sifat Jalal lan Sifat Jamal. Sifat Jalal den arani Nurulloh, Sifat Jamal den arani Nur Muhammad . Nurulloh den arani Nur sejati utawa Dzat sejati, Nur Muhammad den arani Sifat sejati, nurulloh den arani lanang sejati, Nur muhammad Wadon sejati…

    Dene nalika kumpule Nurulloh lan Nur muhammad iku antarane lawas wis 50.000 tahun kasi ora kena den bedakake kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad..
    Kaya dene kumpule lanang sejati ,arang wadon sejatitegese kang aran Wakhidiyah iku yen di serupakake Wetenge Nur Muhammad, lan kena den arani wetenge wadon sejati.. wektu semono iku metengake sekabehane alam, mula kena den arani kumpule Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana patutane yaiku Kabeh alam seisine…
    Dadi alam kabeh seisine iku kena den arani patutane Nurulloh lan Nur Muhammad lan kena den arani Wujud alam kabeh saisine iku patutane careme Nurulloh lan nur Muahammad..
    Dadi kena den arani ana alam yen ora ana Wakhidiyah, ora ana Wakhidiya yen Ora ana Wahdah, Ora ana Wahdah yen ora ana Akhadiyah, Ora ana Af’Al yen ora ana Asma, ora ana Asma yen ora ana Sifat, ora ana Sifat yen ora ana Dzat..

    Mula mangertia yen satemene kabeh iku mau mung Alloh sing Ngagungi, mula aja pisan-pisan ngaku deweke jalaran iku mau kagungane Dzat yaiku Alloh..dadikabeh AKBAR iku kagungane Alloh. Dedi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wakhidiyah lan Wahdah iku mung kagungane Akhadiyah, Tegese kagungane Alloh blaka yaiku kena den den arani sempurna sahadat lan takbir, Sholat, Zakat, Kaji, Iman, Tauhid Ma’rifat ilmu, urip, pati, lan sampurnane sempuna..

    Jalaran kaya mengkono iku kena den aranni ngerti asale, gawene, lungane, mulihe, dadine, arane, elinge, omahe, manggone, kang dienggoni, papane, mapane, ngerti tekane lan ngerti kang ditekani, ngerti pisahe lan kumpule, ngerti pecahe lan wutuhelan ngerti wungkule..

    Dene Alloh ndedekake kabeh kang dumadi iku mung sawijine Alloh dewe..

    “INNA KHOLAKOKUM BILWAKHIDIYYATI KHOLAKTUKA LIAJLI WAKHOLAKTUKAL ASYA-A LIAJLIKA WALLOHU BIKULLISAY’IN A’LIM…”

    Tegese.. dawuhw Alloh ana ing kitab Al-qur’an iku mengkene
    Satemene ingsun ndadekake ing siro kabeh iku mung sawijine ingsun dewe, lan ingsun ndadekake ing siro Nur Muhammad iku krana pertelane kagungan ingsun lan ingsun ndadekake ing sekabehane kang dumadi iku krana pertalane kagungane iron Nur Muhammad, lan satemene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Alloh Ta’ala…
    Dene sawise sempurnane kang dumadi yen Nur Muhammad anatara 50.000 tahun iku sinempen ana Nurulloh iku mau, tumuli sawijine alloh banjur hadir ana arahe Nur Muhammad iku mau Kanthi Dawuh mengkene..

    “ALASTU BIROBBIKUM..”

    TEGESE.. Apa dudu ingsun pengeran iro Muhammad..
    Ing ngriku Nur Muhammad tumuli enggal-enggal matur marang suwijine Alloh..mature mengkene..

    “QOOLUU BALAA..”

    Tegese… olehe matur Nur Muhammad mengkene.. Inggih panjenengan dalem punika Gusti pengeran dalem..tumuli Nur Muhammad enggal-enggal sujud marang suwijine alloh Ta’ala rambah kaping lima suwene mangsa sujud iku 50.000 tahunyaiku aweh isyarat yenta kanjeng Nabi Muhammad sak umate calon diferdukake nindakake Sholat 5 wektu ing dalem sadina sawengi…

    Sawise mengkono tumuli sajine Alloh madep marang arahe Nur Muhammad kanthi Dawuh..

    “ KUNG FAYAKUN..”

    Tegese.. ana sekabehane alam ing wektu samono iku sekala banjur ketingal wujude alam, kabeh kanthi jodo-jodo shurah ukure kaya wijude langit lan bumi lan sapitutipu..
    Iya iku TA”YUN TSANI arane tegese wis ketingal kagungane Alloh lkawan diweruhi sekabehane alam yaiku kang diarani Alam Akbarlan den arani Alam Wakhidiyah.. tegese kang diarani alam wakhidiyah iku suwijine Alloh wis kersa ndadekake sekabehane lam lan wis kersa ngratono sekabehane Alam…
    Dene Sifate Alloh sawise ana alam Wakhidiyah iku Kahar tegese Murba lan wasesa mula disebut sekabehane alam iku jalaran akeh siji-sijine ,akeh isi-sisine alam, dene kabeh iku kena den arani Wadah, utawa omah utawa den arani Negoro utawa segara..

    Siji diarani alam Akhadiyah yaiku kena den arani SIRRI, lan kena diarani Batu tegese alam Alloh nalika isih ghoib, yen nalika semono iku satemene alame Alloh kena den arani isih Dzat sejat. Tegese isih wujud MUTLAQ, klawan ITLAk
    Alloh den arani SIRRI lan isih Bathin krana wujude isih Dzat sejati durung ana sifat, asma, lan durung ana af’al banjur ahadiyah nglairake Alam Wahdah, olehe nglairake cerwme Alloh mengkene..

    “ABFA LAFDULLOH..”

    Iku den arani sifat KOHAR yaiku nyata dadi Qolam sejati, Qolam sejati nyatakake wujude Dzat sejati

    “LA MAN LAFDZULLOH..”

    Kang awal iku den arani sifat jalal nyata dadi Banyu yaiku nytakake wujud sifat sejati..

    “LA MAN LAFDZULLOHU..”

    Kang akhir iku den arani sifat jamal nyata dadi mangsi yaiku nyatakake wijude asma telu kang diaku wujud tunggal..

    “HAASYA LAFDZULLOH..”

    Iku den arani sifat kamal yaiku nyata dadi wadah yaiku nyatakake wujude Af’al kang sawise mengkono banjur NURJATI nglirake NURSIFAT, banjur kena den arani DZAT, dadi kena den arani ana Bapak sawise ana Anak…
    Dadi sejatine Akhadiyah iku nglairake Wahdah tapi ora ketingal wujude Akhadiyah sadurunge ana Wahdah, ora ketingal wujude Wahdah sadurunge ana Ahkhadiyah,lan ora ketingal Wujude Wakhidiyah sadurunge ana alam arane,ananging Hqiqote Sifat, Asma, Af’al, ora ana maneh kejaba duwene Dazat lan wujude Dzat lan Rupane Dzat lan arane Dzat lan penggaweane Dzat..

    Mula mangertia yen sejatine Alloh iku Dzat utawa anane Dzat sejati… yen Nur Muhammad iku sifat sejati anane yaiku arane nyatane Dzat Mutlaq..
    La yen Adam iku anane Rohul jati lan anane asmajati menungso iku anane Roh Idhomi yaiku anane Af’al jati..
    Dadi Alloh iku Dzat kena den arani anane pengeran ..dene Muhammad iku Sifat lan kena dena arani negarane pengeran
    Dene adam iku Asma kena den arani Kratoane pengeran..

    • Mula banjur kena den arani alloh iku Dzat, Sifat,Asma, Af’al…..
    • Dene Muhammad iku kena den arani Wujud, Ilmu, Nur, Syahud…
    • Dene Adam iku den arani Qolam, Rasa, Urip, Budi…
    • Menungso iku kena den arani Wadi, Madzi, Mani, Man ikem…

    - Mula diarani Alloh Dzat, Sifat, Af’al, jalaran Dzat iku tegese bisa nyatakake wujude sifat jalaran Dzat sejati arane…
    Dene kang den aran sifat Jalal iku Lintang Johar arane, utawa den arani Johar awal , utawa den arani Nurulloh, utawa den arani Nurjati, banjur Nurulloh bisa den nyatakake wujud sifat Jamal yaiku Nur Muhammad…Tegese bisa nyatakake rupane Dzat klawan rupa kang pantes, banjur sifat Jamal utawa Nur Muhammad iku mau bisa nyatakake Asma, tegese nyatakake aran kang tanpo jumbuh..

    - Dene Af’al iku tegese bisa nyatakake gawe lan penggawean kang tanpo kucina..Dene Nur muhammad olehe diarani wujud ilmu syuhud iku tegese wujud kang bisa nyatakake wujude Dzat Mutlaq yaiku alam kabeh saisine..tegese ilmu iku nyata dadi wadahe Dzat utawa den arani Negorone Dzat utawa diarani Kratone Dzat utawa den arani omahe Dzat tegese Nur iku nyata dadi cahayane Dzat..Tegese Syhuhud iku nyata dadi peningale Dzat tegese nyata dadi kenyataane Dzat

    - Dene Adam olehe den arani Qolam, Rasa, Budi, Urip, iku mengkene..
    Qolam iku nyata anane Aqol
    Rasa iku nyata anane Eling
    Urip iku nyata anane Roh urip Idhimi utawa Roh urip anguripi
    Budi iku nyata anane Pakemi lan wicaralan penggawe kang ketingal mata…

    - Dene menungso iku olehe den arani Wadi ,Madzi Mani, Manikem iku mengkene..
    Madzi iku nyatakake Abange Netra
    Wadi iku nyatakake Kuninge Netra
    Mani iku Nyatakake Putihe Netra
    Maniken ikun nyatakake Irenge Netra

    Banjur kaweruhana aran SINI DHOHIR yaiku kang nden arani Muhammadiyah tegese Muhammad selagine Ghoib lan kena den arani sifat sejati, sejatine Sifat yaiku Wahdah sinempen ing dalem Akhadiyah arane..


    WAHDAH NGLAIRAKE WAKHIDIYAH

    Ing dalem pembahasan iki badhe den teranngaken masalahWahdah nglairake Wakhidiyah nganti saisine yaiku anane Muhammad nglairake kabeh ALAM kang dilairake sangka Wakhidiyah…

    “…MUHAMMAD…”
    Krana lafadz Muhammad iku nerangake mengkene…

    1. ( MIM )
    MIM kang awal iku kang den arani Mim Ma’rifat krana Mim-e lafadz Muhammad kang awal bisa nglairake anane Pengambu Grana…

    2. ( KHA )
    KHA lafadz Muhamamd iku den arani KHA – Haqiqot krana Kha-e lafadz Muhammad iki bisa nglairake Peningal Mata…

    3. ( MIM )
    MIM kang akhir iku den arani MIM toriqot krana Mim lafadz iki bisa nyatakake Pengrungu Kuping…

    4. ( DAL )
    DAL lafadz Muhammad iku kena den Arani Dala Sareat krana Dal-e lafadz Muhammad iku bisa nyatakake Pengucap Lisan…

    Mula lafadz Muhammad iku den arani bisa nglaiarake Jisim , jasad wong, jalaran Muhammad iu bisa nglairake Geni, Banyu, Bayu, lan bumi..
    • Geni bisa nyata dadi kulit ,daging, otott, getih, mula iku mau nyata panas
    • Bayu bisa nyata dadi nafas, Nufus, Roh, Rasa banjur bisa nyata obah lan usik..
    • Banyu bisa nyata dadi peningal, pengrungu, pengambu, pengrasa, banjur bisa nyata sempurno..
    • Bumi bisa nyata dadi Tata Tentrem..

    Dene sempurnane kabeh iku mau lan kumpule iku banjur bisa diarani jisim…jasd badan wqng .. tegese jisim iku nyata sirah lan iya rusak maneh..nyata banyu iya nyata rusak maneh..nyata anane gigir iya nyata rusak maneh, nyata siku ya nyata rusak maneh..nyata wujud otot iya rusak maneh nyata wujud daging ya nyata rusak maneh..nyata wujud kulit ya nyata rusak maneh..

    Dene nyata den arani wong iku anane Ambu ikunyata ana irung…
    Dene anane warna iku ana ing mata..
    Dene anane rasa iku ana ing Kuping…
    Dene anane kandah iku nan aing lisan…

    Dene yen iku mau wis bisa sempurna wis bisa sirna sekabehane sifat 20, tegese wis ora nganaggo sifat 20, sifat 20 wis ana kono…banjur kena den arani Dzikir sareat, Dzikir toriqoh, Dzikir Haqiqoh lan Dzikir Haqiqoh lan Dzikir Ma’rifat…
    1. Dene Dzikir Sareat iku eling eling ing isisne kaimat ASHADU ALLA ILAAHA ILLALLOHU WAASYHADU ANNA MUHAMMADARROSUULULLOH..YAIKU tegese elig lan ngerti satememne ora ono pengeran kejaba mung Allh lan eling lan ngerti satemene Kanjeng Nabi Muhammad iku utusane Alloh..
    2. Ddene kang diarani Dzikir Thoroqot iku eliing isisne kalimat LAA YA’BUDU ILLALLOH… teges eeling lan ngerti ora ono kang wajib ditaati dhohir lan bathine kejaba mung Alloh…
    3. Dene kang aran Dzikir Haqiqot iku eling lan ngerti isine LAA MAUJUDA ILLALLOH.. Tegese eling lan ngerti satemene ora ana kang maujud sejati lan wujud sejati kejaba Alloh…
    4. Dene kang diarani Dzikr Ma’rifat iku eling lan ngerti isine kalimat LAA YA’RIFU ILLALLOH..Tegese eling lan ngerti yen satemene ora ana kang ngerti kejaba mung Alloh…


    Mula mangertia yen satemene siro arep dzikir patang perkara iku kudu asal mlane, tegese ngerti Bakale lan ngerti Gawene lan ngerti dadine lan ngerti omahe lan mngerti manggone lan ngerti papa e la ngerti mapane lan ngerti lungane lan gerti mulihe lan ngerti tekane lan ngerti pisahe lan ngerti kumpule lan ngerti pecahe lan wungkule..

    Yen wis mengkono banjur kena den arani sempurno yen wis sempurno banjur diarani Dzikir Bathin..
    Dzikir Bathin iku kudu nganggo perabot lima perkara…
    1. LESAN
    2. ATI
    3. ROH
    4. ROSO
    5. BARZAH
    Carane praktek iku lesan ngucapake LAILAHA ILLALLOH..Banjur atine kudu eling yen ora ana kang wajib dn sembah lan ditaati kejaba mung Alloh..banjur Roh-e angen-angen lan eling yen ora ono wujud sejati kajaba Alloh lan sejatine Urip iku Uripe Alloh …Banjur rasane iku kudu eling lan ngerti yen satemene Rasane iku Rasane alloh …Banjur Rasane Rasa iku kudu eling Akhadiyah Wahdah lan Wakhidiyah..
    Yen wis tutug banjur kena den arani Syahadat sempurno, lan islam sempurni, iman sempurno, tauhid sempurno, Ma’rifat sempurno..Badan tapo ucap tanpo polah tanpo amor makhluk kari Alloh yaiku kang diarani Nabi ya Wali ya Mukmin..yen obah Nabi yen meneng wali yen ngucap mukmin arane..









    DUNUNGE SEKABEHANE LAFADZ ( AL-BISMILLAHIRROHMANIRROHIM )

    1. ( ALIF )
    Aliif lafadz Al- Bismillahirrohmanirrohimiku kena den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah yaiku tandane anane Dzat sejati lan kena den arani Alloh isih Ghoib lan anane Alloh nalika durung berahi Alloh iku wujud Mahdhi…

    2. ( LAM )
    lam-e lafadz Al-Bismillah iku den arani Lam Tholabiyah yaiku tanda Alloh arep Berahi tegese tanda yen Alloh wis arep nyatakake wujud Datulloh yaiku katon gumebyar padang tanpa wangenan tanapa wekasan kang diarani Nurul Dzat tegese Nure Alloh kang jejuluk lintang Johar kang bisa nglairake Nurussifat lan kang bisa nyatakake wujude sifat..
    Ya wektu semana iku kena diarani sifat isih sinemen ing dalem Dzat lan kena diarani sifat isih Ghoib lan kena diarani sifat durung ana, sing ana isih Dzat sejati lan sifat sejati, sejatine Dzat..
    Mula Alif iku kena den arani Alif Dzatul Wahid lan kena diarani Alif Ahadiyah lan kena diarani Alif Iman..lan kena diarani Alif Tholabiyah lan diarani Lam Tholabiyah lan kena diarani Islamiyah..
    3. ( BA’ )
    Ba –e Lafadz Al-Bismillah iku diarani Kawitan, tegese Ba-e lafadz Al-bismillah iku kang bisa nglairake nyatakake Dzatulloh lan dadi kawitane nyatane sifatulloh yaiku nurul Dzat tegese Nurulloh. Nurulloh banjur nglairake wujud…
    Wahdah iku ketingal kaya wahdah uga gedene tanpo wangenan tanpa wekasan banjur Wahdah nglairake Nur Murub utawa Wahdah iku nyatakake wujude Nur Murub tumetes dadi Roh Idhomi, pinangka dadi wadahe Nur Muhammad, nili nyatakake wujud cahaya Putih, metune uga sangka wadah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nuqoth Ghoib, pinangka dadi rasane Nur Muhammad…

    Nuli nyatakake cahyo luhur ,metune uga sangka Wa dah kang diarani Alam Wahdah iku mau tumetes dadi Nur Muhammad yaiku wujude kaya kaca bening tur bersih,tur kang mencorong, tur kang padang, rupane agung ,luhur tanpa ana kang mbandingi lan tanpa ana kang Madani, kang diarani cahaya luhur kang dadi wijine sekabehane Alam..
    Sawise mengkono banjur suwijinw Alloh Ta’ala kersa dadi sempurnakake keberahinane kanthi nganggo cara yaiku ngumpulake Nur Muhammad ,Nuqoth Ghoib lan Roh Idhomi..
    Dene carane ngumpulakake iku Nur Muhammad kepulas klawan Nuqoth Ghoib , banjur kepanjengake marang roh Idhomi klawan sempurna, yaiku kang den arani Teluning Tunggal,banjur diarani wis sinempen wujude nur Muhammad ,banjur Nur Muhammad iku dijenengi NURUL HAYAT MUHAMMAD , tegese wujud padang tur Urip tur dialem , banjur ketingal nyata sifate Alloh kanthi sempurno yaiku kang diarani TA”YUN AWAL..

    Sawise mengkono banjur Nurul Hayat Muhammad iku disimpen dening Alloh, disimpen dening Alloh ing dalem Nurulloh dadi kesimpen Nurul Hayat Muhammad ing dalem kamar kakumpulake karo temanten kakung..
    Dene temanten kakung iku diarani Nur Alloh kang diibaratake lanang sejati utawa diarani Lanang sejati ,dene temanten pitri iku diarani Nurul Hayat Muhammad kang diibaratake wadon sejati utawa den arani Wadon sejati…

    Dene Kumpule Nurulloh lan Nur Hayat Muhammad mau kasi ora kena den bedakake wujude lan rupane babar pisan hingga lawase mangsa 50.000 tahun… sawise genap 50.000 tahun careme Nurulloh lan NURUL HAYAT MUHAMMAD iku mau banjur Nur Muhammad ketingal Ngandul yaiku ngundulake sekabehane Alam..

    Tumuli suwijine Alloh ngadep Nur Muhammad kanthi ndangu marang Nur muhammad pendangune mengkene..

    “ ALASTU BIROBBIKUM…”
    Jawabe Muhammad…

    “ KOOLUU BALA..”
    Mula banjur ana tembung jawa kumpule lanang sejati lan wadon sejati iku den arani RABI, asal mulane miturut nalikane Nurulloh lan Nur Muhammad banjur ana pendangu “ ALASTU BIROBBIKU..” Iku mau..

    Sawise mengkono banjur Nur Muhammad sujud marang alloh tanda bekti marang suwijine Alloh kang lawase uga 50.000 tahun olehe sujud uga kaping lima (5) dadi saben –saben sasujudan lawase mangsa 10.00 tahun yaiku krana syukur nikmat anane kumpule lanang sejati kang diarani Nurulloh lan Nur Muhammad…
    Mula kanjeng Nabi Muhammad sak umate iku mau diferdoake sholat 5 (lima) wektu ing dalem sadina sawengi, krana sholat 5(lima ) wektu iku
    Dadi tanda syukur nikmat anane kumpule lanang sejati marang wadon sejati tegese yaiku Kumpule URIP LAN RAGA…
    Dene Urip iku den arani lanang sejati ,raga diarani Wadon sejati
    Mula yen sholat iku kudu eling Urip lan raga iku mung kagungane Alloh yen ora eling kaya mengkono iku dudu Sholat . dadi kang jeneng sholat iku ora kena wujud loro (2) kudu wujud tunggal ,Urip Tunggal mung kari Alloh ,mengkono kabeh isine hufuf BA-e lafadz Al-Bismillah…

    4. ( SIN )
    Sin lafadz Al-bismillah iku nuduhake Ilmu Telu (3) lan Asma telu (3)
    Ilmu Telu iku pengertiane mengkene….
    • Mangerteni Akhadiyah
    • Mangerteni Wahdah
    • Mangerteni Wakhidiyah
    ASMA telu (3) iku pangertiane mengkene..
    • Alloh
    • Rohman
    • Rokhim Utawa kena den arani
    • Alloh
    • Muhammad
    • Adam Utawa kena den arani..
    • Alloh
    • Urip
    • Jasad
    Tegese Akhadiyah nglairake Wahdah lan Wahdah nglairake Wakhidiyah…
    • Akhadiyah iku LATA’YUN
    • Wahdah iku TA’YUN AWAL
    • Wakhidiyah iku TA’YUN TSANI

    Mula sawise sempurna wujude nur Muhammad lan sawise didangu lan sawise Nur Muhammad sembah sungkem tanda bekti marang suwijine Alloh Ta’ala banjur Alloh Ta’ala dawuh…
    “KUNG FAYAKUN..”
    Banjur sekala Alam Wahdah nglairake patutane yaiku wujud wadah kang diarani Alam Wakhidiyah…
    Banjur suwijine alloh dangu mengkene…

    “KHOLAKTUKA LAAJLI WAKHOLAQTUK ASYYA’A LIAJLIKA WALLOHU BIKULLI SYAI’IN QODIR…”

    Banjur sekala Wakhidiyah nglairake kabeh Alam saisine ,banjur ketingal kagungane Alloh Ta’ala kanthi diweruhi kabeh alam yaiku kang den arani TA’YUN TSANI, dene kang diarani alam kang dilairake Alam Wakhidiyah iku ana pirang-pirang Alam..









    PERANGANE KABEH ALAM KANG DILAIRAKE ALAM WAKHIDIYAH

    Dene alam kang dilairake Alam Wakhidiyah inggih puniko :
    1. ALAM ARWAH
    Tegese wadah isine sekabehane Roh…kang dadi Roh-e barang-barang kang urip kanthi bernyawa. Sekabehane Roh nalika isih di wadahi Alam Arwah tunggal rupane lan tunggal Wujude
    Wujude mung kaya Banyu kentel, rupane putih iku wis mung ngono iku jabeh nyawa …dadi ora ana bedane Roh para malaikat lan Roh para Nabi lan Roh Ulama, Roh bajingan lan roh asu, ketek lan roh apa wae, mula aja pisan-pisan siro kabeh luwih bagus lan luwih luhur lan luwih sempurno, jalaran roh iku nalika isih diwadahi ana alam Arwah iku isih tunggal wujude Tunggal rupane, ora ana bedane babar pisan lan kabeh iku mungkagungane Alloh, lamun kasi rumangsa luwih luhur lan luwih bagus lan luwih sempurno iku kleru banget…


    2. ALAM MITSAL
    Iku uga wadah isine sekabehane Roh kang wis dipisah lan wis dibedakake wujude lan dibedakake rupane, rupane sekabehane roh iku mau sawise ana alam Mitsal ana kang putih, ana kang abang, kuning, lan ana kang ijo lan biru lan ana kang ireng lan kang dadu..
    Kang wektu semana iku wis diarani pisan karo kang nduweni tegese kang kanggonan Roh iku lan wis dipesti pisan masalah frajad lan sugih, miskine, lan bejane, lan patine uripe, mula arane nalika semana iku wis nrimo pandum nalika semana nampa QUDROT TANJIZI, tegese pesten kang ora kena dirobah mbok kaya apa olehe ngakal wis ora bisa rubah babar pisan…
    Mula kena den arani…
    “KHUSNUSSA BIQOTI KHUSNUL KHOTIMATI SU’USSHABIQOTI SU’UL KHOTIMATI..”

    3. ALAM AJSAM
    Iku uga wadah yaiku wadah kang wis kanggo madahi oh iku jisim arane lan Roh kang wis diwadahi jisim-jisim apa wae mbuh jisim alus utawa jisim kasar sharoh ukure kaya jisim malaikat lan jisim jin lan jisim syaitan lan sapitunggalane lan jisim menungso lan jisim Rumangkang lan sak pinunggalane…


    4. ALAM INSAN KAMIL
    Iku uga wadah yaiku wadah kang wis wujude rupa menungso sempurna, tegese manungsa sing wis wujude sempurna tegese jisim lan anggota badane wis komplit, roh lan akal wis komplit kang aran kamil insan iku manungso kang wis sempurna sekabehani, bathine, amal lan ilmune, patine lan uripe ..tegese yaiku manungsa kang wis ngerti uripe lan ngerti patine..lan sakseteruse yaiku kang diarani insan kamil utawa kamilul insan…


    5. ALAM DUNIA
    Iku uga kena diarani wadah tegese wadah kang isie iku mau werna-werna iku ora ana kang luwih nyenengake mungguhe alloh yaiku isine mung sarwo kecewa, mung adon-adon kang sarwo onya, yen sugih iyo sengsoro,iso sugih susah, sugih kangelan, sugih coba lan sapiturutane…

    Mula satemene manggon ana alam dunya iku mungguhe wong kang ahli Alloh ora ngrasakake krasan babarpisan jalaran saking rupane dunyo..kaya-kaya umpamane kon milih.pilih manggon Alam jiwa tapi rasane ora kena milih kepaksa dohire ana alam dunyo dohire neng alam donyo bathine neng alam Kobro yaiku Alloh, dadi yekti Alloh dohir amor wong , bathin amor Alloh , dadi banjur ana longgare dadi wong ahli alloh iku lamun amor makhluk rumangso ora betah…

    Dene wong ahli akhirat iku uga betah manggon ana alam dunyo jalaran rumangso ora dewe nikmat, kaya-kaya gandrung banget marang akhirat, amarga akhirat ku ana panggonan nikmat yaiku Suwargo..dene wong ahli donya iku wong wedi mati lan wedi akhirat, adoh banget elinge marang Alloh, jalaran saking gandrunge marang perkoro donya kasi lali marang Alloh lan lali akhirat

    Alam dunya iku keperang dadi Papat (4)
    1. Alam dunyane Jin
    2. Alam dunyane Syaetan
    3. Alam dunyane manungsa
    4. Alam dunyane malaikat



    6. ALAM BARZAH
    Diarani alam barzah jalaran alam pakewuh lan kena den arani alam peteng. Alam barzah uga wadahkang isine mung begal kang sarwo medeni kanthi nggawe alat. Dadi yen arep nyambah alam barzah iku uga kudu ngawa senjata telu ( 3 )yaiku :
    • IMAN TAUHID
    • IMAN BAQO
    • IMAN KAMIL MUKAMIL

    Yen nganthi ora nggawa senjata telu iku mau siro mesti kalah karo begal , ambok sangat amal ngabekti jagat, mawut kabeh merga dalane sing toni iku kleru, sing jurusan mnyang kutho KHUFROTUN MIN KHUFROTUNNARI.., Koncone neng kono amor makhluk mula senjata 3 iku mau saiki golekno sing kasi temu…ben bisa amor Alloh…ngambah alam barzah amor Alloh dalane oleh dalan kang jurusan menyang kutho “ROUDHOTUN MIN ROUDHOTUL JANNATI..”

    Ana kutho kono omah amor Alloh …kang kateges alam barzah iku luwih rupek, luwih peteng , luwih gawat, jalaran barzah iku alang utawa copotngambah alam barzah iku ora usah sangu dunya, ora usahsangu akahirat, ye sangu dunya bakal ora kanggo, sangu akhirat uga kanggo, sangu amal uga ora kanggo lan ngabot-ngaboti…pawelingku yaiu aja pisan – pisan kasi ora ngambah alam barzah…


    7. ALAM KUBUR
    Alam kubur iku manggona antarane alam dunyo lan alam akhirat…dudu dunyo ya dudu akhirat tegese tengah-tengahe kang tinutur yaiku wadah …dene isine wadah kang diarani alam kubur iku ana loro (2 )
    1. ROUDHOTUN MIN ROUDHOTIL JANNATI
    2. KHUFROTUN MIN KHUFROYUNNARI

    Dene loro-lorone ikumau uga wadah, wadah kang diarani Roudhotun min roudhotil jannati iku isine wong mukmin lan cuwilane kenikmatan suwargo pinangka kanggo kemaremane wong mukmin…
    Wadah kang diarani Khufroti min khufritinari ik isine Uripe jin kafir, syaetan kafir,manungso kafir, yaku uripe wong wuto, wong kang tuli, tegese wong wuto iku wong kang ora weruh Alloh lan sing ora weruh bakale lan gawene lan ora weruh dadine, lan ora weruh panggonane, lan ora weruh manggone lan ora weruh kang dipanggoni lan ora weruh uripe lan kang ngeripi lan sapiturutipun…
    Iya iku kang diarani wong wuto uripe, banjur sasar pada karo wong sing kebegal ana alam barzah, uripe podo ana ing Khufrotin min khufrotinnari.. amor karo uripe jin lan syaetan…

    Mula awit saiki rehne awake iki mati ndang di kubur..yen ora ndang dikubur selak ngambu-ngambuni..krana ambune awak mati iku bacin yen wis dikubur sempurna iku banjur aoa ngambu-ngambuni…


    8. ALAM AKHIRAT
    Diarani alam akhirat iku wis ora ana alam maneh yaiku alam keri dewe, lan kono kena den arani alam pungkasan iya alam kelanggengan wis ora ana perobahan maneh..iya alam akhirat ikubkena den arani wadah kang isine iku negoro loro (2)..
    1. SUWARGO
    Negoro suwargo iku dadi negirine wong-wong kang ahli dasarbtaqwa yaiku wong kang

    “YU’MINUNA BILLAHI WAYUKIMUNASSHOLATI..”

    Tegese wong kang ngerti nyang asale ,ngerti gawene ngerti dadine lan ngerti wungkule lan ngerti peacahe nganti wungkule maneh yaiku jeneng bangsa malaikat lan para Nabi lan pra wali lan poro mukmin haq….
    Suwargo iku pirang-pirang omah , omah-omah iku wis pada nggawe nomer dewe-dewe tegese wis nggawe keplak dewe-dewe dadi mug kari nyocokaken keplek de-dwe oara ana kang rebutan nggon lan ora ana kang nesu..

    2. NEROKO
    Negoro naraka iku negarane syaetan lan jin lan negarane jin kafir lan negarane wong sing kafir…negarane wong sing pada wuta ora bisa weruh asale, ora weruh nggone, ora weruh dadine, ora weruh wungkule, ora weruh pecahe, lan ora weruh wutuhw maneh..
    Mula wong islam ahli iman ferdu banget usaha mangertani miturut dawuhe kanjeng Nabi Muhammad mengkene…

    “ THOLABUL ILMI FARIDHOTUN ALA KULLI MUSLIMIN WA MUSLIMATIN..”

    Tegese satemene yen ora ngerti banjur nyasar yen wis ana alam akhirat banjur manggon ana nang omah negoro neraka yaiku amor uripe syaitan lan uripe jin lan kabeh wong kang wuto merga duso…





    ALLOH TA’ALA NGERTIAKEN ILMU HAQIQOT LAN MA’RIFAT MARANG NABI ADAM

    Kaweruhana yen setemene Alloh ngerteaken ilmu Haqiqot lan Ma’Rifat marang Nabi Adam sawise Alloh ngersaaken ilmu kang kasebut ing duwur mau banjur Alloh ngupulake poro malaikat…
    Tumuli Nabi Adam diadepake marang para malaikat tumuli suwijine Alloh dawuh marang Malaikat..”Hai poro malaikat saiki siro kabeh pada ngertia Iki lho kang ingsun dadeake Kholifah ing muka bumi…tegese kang sun dadeake Ratu ana bumi kang sun namai Nabi adam…kang Sun dadeake luhur , luhure titah Jalal saiki nerangna ilmu Haqiqot lan Ilmu Ma’rifat marang nabi Adam iki yen pancen siro bener temenan…Tumuli sawise mengkono sekabehane para Malaikat iku mau pada ngaturaken kelepatan marang suwijine Alloh sarana kanthi depe-depe..
    Ature mengkene “ Duh Gusti kulo ngaturaken kelepatan ,saha kulo sampun bersihaken diri ruh dumateng ngarsa panjenengan dalem bilih sastunipun kulo pancen mboten ngertos menopo-nopo kejawi ingkang panjenengan ngertosaken…mboten wonten malih ingkang ngertos saha wicaksana kejawinpanjenengan dalem…

    Sawise mengkono alloh enggal-enggal dawuh marang Nabi Adam dawuhe mengkene…
    “Hai kekasih ingsun Nabi Adam, setemene mula siro sun adepake marang malaikat perlu supaya sira dadi geganti ingsun yaiku nerangake aran ilmu Haqiqot lan Ma’rifat marang para malaikat iku kanthi jelas..”

    Sawise mengkono tumuli suwijinw Alloh dawuh marang sekabehane malaikat…dawuhe mengkene…
    “Hai poro malaikat mula sira pada mangertia satemene angsun iku ngerti marang sekabehane Ghoib-Ghoib kang ana alam langit lan kang ana bumi lan ingsun uga ngerti marang barang-barang kang siro edengeke lan siro umpetake…”

    “WA’ALLAMAL ADAMA ASMA’A KULLAHA TSUMMA ARODOHUM ALAL MALAIKATI FAQOOLU AMBIUUNI BIASMAAIHAA ULAA I INGKUNGTUM SHODIKIN..”(Ila akhirihi)

    Sawise mengkono tumuli suwijine Alloh dawuh maneh marang para jin ,syaetan kang bangsa iblis supaya sujud marang Nabi adam, tegese supaya pada toat marang nabi adam…tumuli para malaikat matur kasinggihan dawuh, tumuli para malikat pada netepi sujud pada toat marang Nabi Adam..
    Dene jin lan syaetan tegese bangsa iblis tansah mbangkang lan gumede ora ana kang pada sujud toat marang Nabi Adam mula iblis lan balane iku dadi Kafir…

    “WAIDZ QOOLA ROBBUKA LIL MALAIKATISJUDUU LIADAMA FASAJADUU ILLA IBLISA ABA WASTAKBARO WAKANA MINAL KAFIRIN..”

    Sawise mengkono suwijine Alloh tumuli kersa mulyakake marang Nabi Adam kanthi panggonake ana suwarga …sawise Adam manggon suwargo antara lawase 50.000 tahun tumuli suwijine Alloh banjur dangu marang Nabi Adam..
    “YA..ADAMU AFTASRIKU FIL JANNATI MAROHA…”

    Tegese hai kekasih ingsun Nabi Adam, apa wae ta siro butuh ing kanca krana kangge kemareman ira ana suwarga Nabi Adam..”
    Sawise omangokono panjenengan tumuli anggal matur marang Alloh mengkene..
    “QOOLA NA’AM INNA ROBBII KHAITSU YASAA..”

    Duh gusti Alloh panjenengan dalem panjenenagn punika pengeran dalenm , matur sembah nyawun mbok bilih panjenengan kersa maringi kanca dateng dalem…

    Sawise mengkono Aloh kersa motong iga wekase Nabi Adam , Nabi Adam tanpo kroso lara babarpisan nalika kepotong iga wekase, hingga iga wekas iku kapintakake marang Nabi adam serta Alloh Ndangu mengkene Marang Nabi Adam..
    “ Hai kekasih ingsun apa tah kang sumeleh ana ngarep iro iku..?
    Nabi Adam tur njawab “ Duh Gusti kulo mboten mangertos ..” Alloh dawuh maneh “ Satemene kang sumeleh ing ngarep iro iku Iga wekas iro yaiku kang calon kanggo kanca iro ana suwarga kono…
    Banjur Alloh dawuh “ KUNG FAYAKUN ..” Banju sekal balung iga wekase Nabi Adam iku dadi menungsa sempurna iya iku aran Ibu HAWA kang Dadi garwane Nabi Adam…
    Banjur Alloh dawuh ana kitab Al-qur’an..

    “WAKULNA ADAMUSKUN ANGTA WAZAUJUKAL JANNATA WAKULA MINHA ROGHODAN KHAITSUMA SI’TUMA WALA TAQROBA HAADZIHISSYAJAROTA WATAKUUNA MINADDHOLIMIN…”

    Tegese…Hai kekasih ingsun Nabi Adam suwijine ingsun dawuh rungokeno temenan saiki iga iro kang dadi bojo ira tetepa manggon ana suwarga lan mangana apa wae kang ana suwargo rupa who-wohan sekarep ira Nabi Adam lan ibu Hawa..
    Dene ingsun larang mung Siji , ojo pisan-pisan Adam lan Hawa kasi nyedak lan ing ikilah kayu kuldi..aja maneh kasi nyekel yen siro kasi nerjang larangan ingsun kelebu wong kang aniayalan bakal sun etokake saking suwargo…

    Tan kocapa sawise dawuh mengkono antara lawas mangsa 50.000 tahun banjur ketekan syaithan ngudu-ngudu ibu Hawa, nulin ibu Hawa kepengin mangan who kuldi iku mau kasi koyo wong nyidam ora kena den penggaki kasi meksa marang Nabi Adam supaya metikake oh kuldi, la nalika samono Adam lan Hawa kasi meh kecongkrahan suwe-siwe Adam kepeksan metik who kuldi lan diparingake Hawa..tumuli who kuldi kedahar dening hawa antara wis entek 2/3 sanalika ibu Hawa metu Kopeke…lan kerine utawa sisane who kuldi diparingake marang Nabi adam kanthi ngucap ”who Kuldi pancen enakbanget rasane kabeh panganan ora ana kang bandingi enake..” Yen dipangan enake kosi rata sak awak iki lho Nabi Adam rasako kang selining iki..nuli kerine di tompo Adam banjur didahar Nabi Adam metu gulu manjinge..
    Mula kaya mengkono satemene pokoke lan wijine Nafsu llaumah lan Nafsu Amarah, Supiyah, lan Nafsu Mutmainnah ikuora liya saka who Kuldi ..Nabi adam lan Hawa nduweni sahwat sapiturute iku uga saka who kuldi lantarane…

    Mula kedadehane syahwat wong lanang iku sak 1/3 ( sapertelon) saking syahwate wong wadon.. Merga olehe mangan who kuldi kangge Adam iku mung 1/3 who kuldi..dene syahwate wong wadon iku 2/3 (Rongtelon) merga Ibu Hawa yen wektu semono iku mangan woh kuldi nganti 2/3 (rongtelon)…

    “ FAAKHROJA FAAZA LAHUMASSYAITONA ANHA FAKHROJA HUMA MIMMA KAANA FIIHIL AYATI..”

    Sawise Nabi Adam lan Hawa kaya mengkon0 iku mau tumuli Alloh banjur duka kung banget marang Nabi Adam lan Hawa hingga Adam lan Hawa dilucuti sandangane saking suwarga kang diagem dening Alloh…
    Nabi adam lan Hawa dietokake saka suwarga lan dipisahaken antarane Adam lan Hawa kasi ora ketemu lawase kanthi 28 dina yaiku awit tanggal 13 sela kasi 9 besar…
    Ana keterangan liya disebutaken “SUNAYAH KOIDAH..” tegese 40 dina arane..
    Ana katerangan malih ing tafsir jamal.. “FAAKHRIJA HUMA MIMMA KAANA ILAHTANI..”
    Tegese.. ngertia yen satemene iku mau kanggo contoh yen turune Adam iku yen arep kumpul antarane lanang lan wadon iku kudu kanthi AKAD NIKAH…Sawise Akad Nikah banjur ditemokake iku miturut sejarah nalika Adam lan Hawa di temurunake saka suwarga menyang dunya kanthi dipisah nili ketemu ana jabal Arofah, nalika tanggal 9 basar , nabi Adam lan hawa banjur salaman nuli lungguh jejer wukuf ana kono banjur budal menyang Muzdalafah hingga kasi mekah tanggal 10 dzlhijjah…

    Mula saiki turun Adam anane manten kudu nikah nuli ditemokake kanthi ditinjaukake marang panggonane kemanten lanang..kiwi panceng miturut sejarah anane Nurulloh lan Nur Muhammad …
    Mula saiki turun adam kudu mangerteni sejarah Akhadiya, Wahdah , Lan Wakhidiyah supaya ora bisa lali marang Akahadiyah tegese kito aja kasi pisah utawa luput marang Akhadiyah..yen kasi pisah banjur sasar tapi ora bisa kumpul yen ora bisa kumpul banjur kesasar…




    ILMU HAQIQOT

    Pada weruha siro kabeh yen ilmu Haqiqot iku ngerteni badan alus kang manggon utawa kang lungguh sajrone raga , dawuhe Alloh ing dalem Al-quran iku mengkene…

    “WA’ALLAMAL ADAMAL ASMA AKULLAHA TSUMMA ARODOHUM ALAL MALIKAH..(ila akhirihi..)

    Tegese… suwijine Alloh wis ngerteaken marang Nabi Adam maslah ilmu haqiqot lan ilmu ma’rifat yaiku diterangake badan-badan alus kang ana sajrone badan wadak…tegese yaiku badan alus kanmg ana sajrone jasad lan anggautane, dingertekake asal mulane lan gawene dadine lan penggaweane…

    Dene rupa badan alus kang manggon ana sajrone badan wadak yaiku…
    1. Nafsu Alaumah
    Nafsu Alumah iki nduweni (angin Nafas arane rupane ireng)..dene nafsu Alumah iki abang rupane dene kumpule nafsu Alumah lan Angin nafas iku dadi wujud tunggal, rupa tunggal, Rasa tunggal, wujude kaya menungsa kang luwih gagah, gede duwur, godek brewok, rupane abang ireng,manggone ana waduk, yen ngucap nggorekake jagad, Rasane ngajak marangpenggawean kang Ala…

    Tunggangane macan ,pelawangane ana cangkem, pujine “LAILA HAILLALLOH…”yaiku dadi gurune sekabehane beraja, penggaweane mulang marang sekabehane beraja / Anggauta…
    Asal mulane Nafsu Alaumah iki sangka who kuldiasal mulane saking Nurulloh…Dumadine nafsu Alumah iku sawise didahar dening ibu Hawa lan Nabi Adam, tekane nafas lan Nafsu Alumah iku kangge Nabi Adam nalika umur( 50.000 Tahun x 2) dadi umure wis 100.000 tahun…
    Dene kangge Ibu Hawa sawise umur 50.000 tahun…
    Kangge Nabi Adam sawise ana wetengan 4 (papat) sasi yaiku aran syaeton haqiqi lan ora kena pisah babarpisan karo badan wadak salawase awan lan bemngipisahe yen wis ora ana badan wadak uytawa wis tekan janji…

    Janjine yen ngambah alam barzah nalika arep pepisahan antarane Nafsu Alaumah lan Nafas iku ana peristiwa gede-gedean. Mila awit enom tekan tua kudu terus ngmbah alam Barzahsupaya nafsu alaumah lan Nafas alate peristiwa wektu iku basa luluh lan lebur sampek tekan baline bebarengan jasad jati…

    2. Nafsu Amarah
    Nafsu amarah nduweni (angin Tanafas kang Abang rupane )Nafsu Amarah iku kuning Rupane…banjur loro-lorone kumpul dad siji lan iya wujud tunggal, rasa tunggal, wujude kaya menungso rupane bagus ,gede mejana, kulite abang semu kuning , tanduke alus tur sumeh, kelakuane ala tapi gelem apik terkadang ngetutake nafsu Alumah lan terkadang ngetytake nafsu Supiyah, lan loro-lorone iku uga tunggal panggonane…

    Panggonane ana Ati,pelawangane ana irung, tunggangane buta, yaiku dadi kekasihe sekabehane baraja lan dadi keteguhan…asal mulane nafsu Amarah iu uga saking who kuldi asal mulane tanafas iku uga saking Nurulloh..dmadine iku kangge Nabi Adam lan Ibu Hawa..
    Lan turun Adam iku pada karo nafas Alaumah uyaiku aran pengemban syirri lan ora pisah babarpisan ndina wengi..selawase tansah niaya marang badan wadak ..marang keslametan kabeh selagine durung tiba janji lan pisahe kanthi aman lann tresnan- tresnanan hingga bali bisa ketemu maneh kumpul ana jasad Jati..


    3. Nafsu Supiyah
    Nafsu Supiyah iku putih rupane lan nduweni Angin Anfas biru rupane…dene kumpule nafsu supiyah lan anfas iku rupane kena diarani Putih semu biru..utawa biru laut loro-lorone iku tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal panggonane…
    Dene panggonane iku ana otot, pelawangane ana mata,gawene nuduhake ala lan becik yaiku kang dadi pikirane sekabehane beraja asal mulane nafsu supiyah iku uga saking who Kuldi dadine iku abang karo nafsu Alaumah..
    Asal mulane Anfas iku uga sangka Nurulloh..daene dadine iku bareng karo Nafas..dene tekane lan lungane lan baline pisan marang jati iku uga karo nafsu Alaumah lan nafas…


    4. Nafsu Mutmainah
    Nasu Mutmainah iku nduweni angin Nufus..Nafsu Mutmainah lan nufus iku uga tunggal wujude lan tunggal rupane lan tunggal gawene yaiku dadi keteguhan lan trengginas ngadep marang Alloh…
    Dene manggone iku ana utek…pelawangane ana irung tunggangane Gajah putih asal mulane Nafsu mutmainah iku uga saka woh kuldi dene dadine iku uga bareng karo Nafsu Alaumah..
    Nufus iku uga sangka Nurulloh dadine iku bareng karo Nufus tekane lan lungane iku kabeh bereng lan baline menyang jasad jati uga bereng…

    5. Roh Jasmani
    Roh Jasmani iku dadi roh sekabehane Awak yaiku sejatining sukma arane. Dene gawene iku podo Nafsu Alumah . rupane lan lungguhe tunggal manggon lan pujine lan tunggangane iku tunggal karo Nafsu Alumah..Asal mulane lan dadine lan kumpule iku tunggal karo Nafas.


    6. Roh Robbani
    Roh Robbani iku sukma kang wasesa nafsu Amarah rupane lan lunguhe lan pujine tunggangane iku tungal karo nafsu Sipiyah.Dene asl mulane lan dadine lan lungane lan balike lan mulihe lan pisah kumpule iku tunggal bareng karo Nafas lan Tanafas…


    7. RohRohmani
    Roh Rohmani iku sukma langgeng arane, gawene iku ngebani Nafsu Supiyah, rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane iku tunggal karo Nafsu Supiyh .Dene asal mulane nafsu supiyah lan dadine lan tekane lan lungane lan baline iku tunggal karo nafsu Alaumah dene roh Rohmani asal mulane lan dadine lan tekane lan lungane lan baline iku tunggal karo Nafas…


    8. Roh Idhomi
    Roh idhomi iku sukma luhur arane, Gawene iku nglayani marang Nafsu Mutmainah ..rupane lan lungguhe lan pujine lan tunggangane karo nafsu Mutmainah..
    Asal mulane Roh Idhoni lan dadine lan tekane lan baline lan mulihe lan pisah kumpule iku pada karo Nafas..
    Dene kabeh nafsu Papat perkoro iku kang beda mung Lungguhe..tegese manggone lan penggaweane..Dene roh kudus iku sejatine Urip yaiku Roh suci kang diarani Roh Alloh, kang dijuluki Ratuning Urip, utawa dijuluki sukma sejati, sejatine Sukma lan kang nguwasani sekabehane Roh lan jasad…
    Mula siro pada ngertia yen kaya mengkono iku kang den arani Ilmu Ma’rifat lan ilmu Haqiqot, jlaran yen ora ngerti kaya mengkono iku banjur ora weruh dununge Urip lan dununge pati lan ora ngerti dununge Gusti lan Dununge kawulo…

    Sejatine sing Urip iku Gusti lan sejatine sing pati iku Kawula mula mangertia sateneme Alloh lan Muhammad lan Adam iku Tunggal…tegese sorot ukure olehe tunggal lir umpama kaya IWAK TELU ENDASE SIJI…
    Jalaran Alloh iku Dzat tegese Akhadiyah.. Tegese iku isih wujud Tunggal, Urip Tunggal, Rasa Tunggal, lan kena den arani Dzat sejati, sejatining Dzat…
    Dene Muhammad iku Sifat teges Wahdah yaiku dadi rupane Dzat…dadi wujude Tunggal karo Dzat..tegese Rupane Tunggal karo Dzat krana Rupane Muhammad iku sejatine Rupane Alloh..Wujude Muhammad wujude Alloh…

    Dene Adam iku Asma yaiku Wakhidiyah mula ana teluning Tunggal dadi Asmane Dzat…tegese dadi arane Alloh, rupane adam dadi Asmane Alloh, wujude Adam wujude Alloh,rupane adam Rupane Alloh lan jenenge Adam jenenge Alloh…
    Dadi kena den Arani Adam, Muhammad lan Alloh iku tunggal Wujud, Tunggal rupa, Tunggal jeneng, kaya dene IWAK TELU SIRAHE MUNG SIJI…Mula awak sabuntute iku sejatine mung uteke sirah dadi Alloh iku ya dekene Alloh…Muhammad deweke Alloh Adam dewekw Alloh lan kabeh Alam duwene Alloh…
    Dadi wujude Alam yo wujude Alloh..Rupane Alam yo rupane alloh…jenenge Alam yo jenenge Allloh gawene Alam yo gawene Alloh…dadi kena den arani Dohire pirang-pirang tapi sejatine mung siji…dadi awal lan akhir, Dhohir lan bathin iku mung Siji mung Alloh blaka..mula dawuhe Alloh mengkene…

    “HUWAL AWALU WAL AKHIRU WAHUWA BIKULLI SYAEING KODIR…”

    Mula kena den arani iku Alloh, iki Alloh kono Alloh, kene Alloh jalaran sirahe mung siji…












    DUNUNGE HURUF HIJAIYAH SING WERNANE TELUNG PULUH ( 30 )
    1. ALIF
    Alif iku satemene asal saka alife lafadz ALLOH, mula life iku kena den arani kawitan lan kena diarani lif Akhadiyah, lan kena diarani Alif Dzatul Wahid krana Alif iku nuduhake Dzat Sejati lan anane Urip seajati lan anane Akhadiyah iku tegese anane alloh nalika isih wujud MUTLAK klawan ITLAQ
    Alif kang diarani Alif Akhadiyah iku tegese nuduhake anane Alloh isih durung barahi, krana diarani Dzat Sejati, isih wujud Mahdi, tegese LATA”YUN, isih wujud tunggal , Urip tunggal,Rasa tunggal…

    2. BA, TA, TSA, JIM, KHA, KHO, DAL, DZAL, RO, ZA, SA, SYA, SHO, DHO, AIN, GHIN, FA, QO…
    Hufuf BA nganthi QOF iku asale sangka sifat 20 ( Rong puluh ) yaiku nuduhake anane sifat sejati anane Wahdah yaiku anane Rupane Alloh…

    3. KAF DAN LAM
    KAF DAN LAM iku nuduhake anane amal lan ilmu yaiku nuduhake anane asma tegese anane Wakhidiyah yaiku nyatakake anane AKBAR lan anane Wujude Asma Alloh lan Asmane kagungan Alloh…
    KAF DAN LAM olehe diarani asal sangka amal lan ilmu iku nudukake anane Wakhidiyah tegese anane Alloh, wis kersa nyatakake wujude Asmane Alloh lan Asmane kagungane Alloh…

    4. MIM, NUN, WAWU, HA, LAM ALIF, HAMYAH, YA
    MM nganti YA iku asale sangka martabat pitu (7 )yaiku Nuduhake anane AF’Ale Alloh yaiku anane Alam kabeh lan anane barang –barang kang ketingal mata…
    MIM nganti YA iku asale sangka Martabar Pitu (7) iku den bagi dadi loro yaiku
    1. MARTABAT KODIM
    Martabat kodim iku Akhadiyah ,Wahdah, lan Wakhdiyah yaiku awit LATA’YUN nganthi TA’YUN AWAL lan TA’YUN TSANI
    Dene Mratabat Qodim iku ana telu (3)

    2. MARTABAT MUHADDAST
    Martabat Muhaddast yaiku Awit lahire lan Ala Arwah ,nganthi Alam Mitsal nganti Alam Ajsam nganti Alam insan Kamil…
    Dene Martabat Muhaddast iku ana Papat (4)

    Dene Amal lan ilmu lan martabat iku dadi Dhohir lan Bathin… Amal iku dadi Dhohire, krana amal iku penggawe kang sempurna lan kang nyata…
    Dene ilmu iku kaweruh kang semputna lan kang nyata…
    Dene Martabat Akhadiyah iku dadi kalimat
    “ASYHADU…”
    Martabat WAHDAH iku dadi Kalimat
    “ALLOH…”
    Martabat WAKHIDIYAH iku dadi kalimat
    “MUHAMMAD…”Mujmal yaiku kang nuduhake kumpule NURULLOH lan NUR MUHAMMAD lan kena diarani NURUDZAT lan NURUSSIFAT…
    Dadi kalimat “MUHAMMAD” iku dadi iman Mufasil yaiku Nuduhake anane kawula lan Gusti…lan mbedakake anane aran kawula lan gusti …Gusti iku ana Alam Qodim, kawula iku ana Alam Muhadast…
    Kumpule Gusti lan kawula iku kang jeneng holat tegese Alloh iku Asmane Gusti, Akbar iku Asmane Kawulo…Alloh iku Asmane Dzat Sejati Akbar iku Asmane Sifat sejati…

    Mula Sholat iku mesti dikawiti takbirotul ikhrom…yaiku ngucap ( ALLOHU AKBAR ) jalaran satemene sholat iku ngumpulake IMAN MUJMAL lan IMAN MUFASSOL..jalaran iman mujmal iku metu saking NURULLOH yaiku mengku saking kalimat Alloh yaiku dununge Alloh ,kang diarani URIP SEJATI… IMAN MUFASSOL iku metu saking NUR MUHAMMAD yaiku mengku kalimat AKBAR yaiku dununge badan kang diarani jasad jati…

    Jalaran Sholat iku Fardhu ngmpulake IMAN loro iku mau tegese kumpule kawulo lan gusti tegese badan lan Urip mula kudu kumpul iman loro supaya dadi iman sempurna…
    Yen wis sempurna iman loro mau banjur bisa Bali marang “ASYHADU..” kang nganggo makna suci…Dene ASYHADU kang nganggo makna suci iku TASDID tegese urip langgeng sing tanpa huruf lan tanpa suara utawaa kanggo sifat kang rong puluh (20 )

    Dene Alam Arwah iku dadi AF’ALULLOH tegese tegese dadi tanda Dawene Alloh…
    Dene Alam Mitsal iku dadi Asmaulloh tegese tanda arane Alloh
    Dene Alam Ajsam iku dadi sifatulloh tegese dadi tanda Rupane Alloh..
    Dene Alam Insan Kamil iku dadi tanda Dzatulloh tegese dadi tanda wujude Alloh…

    Mula sing ati-ati lan ngati-ngati jalaran sholat 5 (lima ) wektu iku dadi sekare Sholat sejati tegese Sekar iku yen ngasi pritil utawa ceblok iku ora bisa dadi Who…tegese senajan ngucap (ALLOHU AKBAR…) kok kasi ora kumpul kawula lan gusti iu ora diarani Sholat, dadi impmane kembang ora bisa dadi pentil…
    Tangehe olehe bisa dadi sholat sejati merga yen nganti ora kumpul kawula lan gusti , tegese kawula tetep kawula, lan gusti tetep gusti utawa kang diarani badan tetep badan, urip tetep Urip, banjur ora bisa Iman sepurna ..yen ora bisa bali marang ASYHADU kang manggon makna Suci..

    Yen siro bisa kumpul kawula lan Gusti yaiku kumpule Iman mUjmal lan Iman Mufassol ..banjur dadi iman sempuna… ayen wis dadi iman sempurna banjur bisa bali marang ASYHADU kang ngangggo makna suci…tegese kena diarani kumpule kawula lan Gusti Ilang Kawula kari Gusti Ilang Muhammad kari Alloh..,
    Yaiku kang diarani Sholat sempurna lan sempurnane Takbir lan sempurnane sempurena …sempurnane sholat lan sempurnane poso lan sempurnane zakat lan sempurnane haji lan sempurnane islam lan sempurnane iman lans sempurnane Ma’rifat lan sempurnane Tauhid lan sempurnane Urip lan Mati…